گوهر مراد ( فارسى ) — الصفحة ٥٥٨

فصل هفتم از باب سوّم از مقالهء سوم در بيان نفى اهليت امامت و خلافت از غير على عليه السّلام

فصل هفتم از باب سوّم از مقالهء سوم در بيان نفى اهليت امامت و خلافت از غير على عليه السّلام

فصل هفتم از باب سوّم از مقالهء سوم در بيان نفى اهليت امامت و خلافت از غير على عليه السّلام

و دليل بر اين بر چند وجه است :

اوّل : نصّ قرآن مجيد و هو قوله تعالى ، لإبراهيم : إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ « 1 » يعنى نمىرسد عهد من به هر كه ظالم بوده باشد . و مراد از عهد نيست مگر امامت ؛ به دليل إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً . و خلفاى ثلاثه ، ظالم بودند بنابر آنكه كفر « 2 » ايشان متحقق بود ، و هر كه كافر باشد ؛ ظالم است لقوله تعالى : إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ « 3 » و لقوله تعالى : وَ الْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ « 4 » . و مضمون آيه نفى نيل عهد است از هر كه ظالم بوده باشد در وقتى از اوقات « 5 » ، در جميع ازمنهء مستقبله . آن وقت چه صيغهء « لا ينال فعل مستقبل منفى است و نفى مستقبل مفيد عموم ، به دليل صحت استثنا بأن يقول مثلا : « لا ينال عهدي الظالمين إلا بعد ترك الظلم . و هر چه صحيح باشد « 6 » استثناى او واجب است ، دخولش در حكم مستثنى منه ، لو لا الاستثناء .

( 1 ) البقرة : 2 / 118 . ( 2 ) ب ، ج : « در » ندارد . ( 3 ) لقمان 31 / 13 . ( 4 ) البقرة 2 / 255 . ( 5 ) ب : و . ( 6 ) الف : است .