گوهر مراد ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٠

فصل نوزدهم از باب دوّم از مقاله سوّم در بيان فضيلت پيغمبر ما صلى اللّه عليه و آله و سلم از جميع انبيا - سلام اللّه عليهم - و بيان آنكه هر فضيلتى كه ثابت بوده براى هر پيغمبرى ثابت است براى آن حضرت با زيادتى

را « 1 » در روز احد نيزه بر چشم آمده از حدقه بيرون افتاد ، حضرت دست مبارك بر آن گذاشت في الحال صحيح شد ، به نوعى كه از چشم ديگرش ، جز به زيادتى نور و حسن فرق نداشت . و محمّد بن عبد اللّه بن عتيك را ، در حرب ابن ابى الخفيق ، دست از بدن جدا شده و حضرت دست جدا شده را « 2 » به محل خود نهاده ؛ دست مبارك بر آن ماليد في الحال به نوعى متصل شد كه از دست ديگر فرق نداشت . و محمّد بن مسلمه « 3 » را در جنگ كعب بن اشرف به چشم و دست و عبد اللّه بن انيس را به چشم مانند اين رسيد ، آن حضرت دست مبارك ماليده صحيح شد « 4 » .

يهودى گفت : عيسى احياى موتى مىنمود .

امير - عليه السلام - فرمود : زنده كردن مرده نيست مگر حلول حيات در غير ذى حيات . و در دست پيغمبر ما سنگ ريزه‌ها تسبيح مىكردند . و اگر مرده با مسيح سخن مىگفت ؛ با پيغمبر ما نيز مردگان سخن گفتند ، و استغاثه از عذاب كردند . و نيز روزى در طايف گوسفندى مسموم بريان كرده نزد آن حضرت آوردند خواست كه « 5 » تناول نمايد ، گوسفند به زبان در آمد كه : « يا رسول اللّه لا تأكلني فإنّي مسمومة پس اگر بهيمه در حال حيات سخن گويد از اعظم بيّنات است ؛ فكيف كه بعد از ذبح و سلخ و بريان كردن سخن گويد .

و نيز آن حضرت شجره را آواز مىكرد ، و جواب مىشنيدند و با بهيمه سخن مىگفت و مىشنيد و سباع با او تكلم نموده « 6 » ، و گواهى به نبوّتش دادند ، و تحذير از مخالفتش نمودند .

يهودى گفت : عيسى ، « كان يخبر مما يأكلون و ما يدّخّرون » .

( 1 ) الف : نيز . ( 2 ) الف : او . ( 3 ) ب : مسلم . ( 4 ) الف : گشت . ( 5 ) الف ، ج : « كه » ندارد . ( 6 ) الف : كرده .