گوهر مراد ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٣

فصل هفتم از باب اوّل از مقاله دوّم در اثبات واجب الوجود تعالى

فصل هفتم از باب اوّل از مقاله دوّم در اثبات واجب الوجود تعالى

فصل هفتم از باب اوّل از مقاله دوّم در اثبات واجب الوجود تعالى

بدان كه مقصد أقصى و مطلب اسنى از علم كلام و حكمت ، بلكه ثمرهء هر علمى و نتيجه هر معرفتى ، شناخت واجب الوجود است ؛ و مبناى همهء خيرات و اصل و اساس جمله سعادات ، بر يقين بودن « 1 » به وجود مبدئى و صانعى كه ابتداى هر وجودى و فيضان هر جودى از جناب كبرياى او بود و رجوع هر ذرّه و بازگشت هر قطره به درياى رحمت بىپايان او باشد . و اين معرفت و يقين حاصل نتواند شد ، مگر به نظر عقل و اعمال فكر در حقايق اشيا و راه يافتن به بواطن موجودات و سفر كردن از خطه محسوسات به عالم معقولات و نقل نمودن از منزل ادناى الفاظ « 2 » و مسموعات به محل ارفع و اعلاى معانى و مفهومات ؛ و چشم آشنا شدن به مشاهدهء نحوى ديگر از وجود و نوعى ديگر از هستى و بود ، كه نه مانند « 3 » اين وجود محتاج بود به مكان و زمان و مادّه و موضوع و به تأليف و تركيب و عوارض و لواحق و حركات و اوضاع ، بلكه وجودى بود مجرّد و هستى باشد منزّه و مقدس از حاجت و نقص ؛ و آشنا شدن به چنين عالم شريف و خطّه رفيع منيف ، كار اين چشم جسمانى نيست ، بلكه بعد از ارتحال از اين مرحله « 4 » محسوس كه دار جزئى بودن است به منزل معقول كه

( 1 ) الف : بودن است . ( 2 ) الف : لفظ . ( 3 ) الف : مانندهء . ( 4 ) ج : مرحل .