گوهر مراد ( فارسى ) — الصفحة ٢١١

فصل سوّم از باب اوّل از مقاله دوّم در ذكر بعضى از خواص ممكن و نفى اولويّت ذاتيّه و بيان آنكه ممكن الوجود تا واجب الوجود نشود بالغير يا ممتنع الوجود نشود بالغير ، موجود يا معدوم نتواند شد . و بيان بطلان ترجيح بلا مرجّح

منحلّ و مضمحلّ است . و هر عاقلى كه تواند دانست و تميّز نمود كه در انسان مبادى افعال متعدده است ، از عقل مجرّد و وهم و خيال و شهوت و غضب ، شك نكند در اينكه اختيار هيچ فعلى بدون مرجّح از او ممكن نيست ، چه جاى آنكه واقع تواند شد تا موجب شبهه باشد .