معدن الجواهر ( نزهة النواظر در ترجمه معدن الجواهر ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٦

كلمة في الشّره

تنور شكم دمبدم تافتن * مصيبت بود روز نايافتن

كشد مرد پرخواره بار شكم * اگر بر نيايد كشد بار غم

و بدان كه همچنان كه از براى پر خورى آفات بسيار است از براى گرسنگى نيز ثمرات بسيار است دل را نورانى مىكند و ذهن را تند مىكند و آدمى بسبب آن بلذّت مناجات ميرسد و از ذكر و عبادت مبتهج مىشود و رحم بر ارباب فقر وفاقه مىكند و گرسنگى روز قيامت را ياد مىآورد و شكسته نفسى در او ظاهر مىشود و طاعت و عبادت بر او سهل مىشود و آدمى را خفيف المئونة و سبكبار ميگرداند و بدن را صحيح و امراض را دفع مىكند و كم امريست كه فائده آن بفائده گرسنگى رسد پس بر شكمپرستان لازم است كه در صدد علاج خود بر آيند و از فوائد گرسنگى خود را محروم ننمايند و طريقه انبياء و اكابر و علماء و عرفا را متابعت كنند و ببينند هر كس به جائى رسيد بيزحمت گرسنگى نبود و ملاحظه نمايند كه آيا شركت و مشابهت با ملائكه بهتر است يا مشاركت با بهائم

خواجه را بين كه از سحر تا شام * دارد انديشه شراب و طعام

شكم از خوشدلى و خوش حالى * گاه پر مىكند گهى خالى

فارغ از خلد و ايمن از دوزخ * جاى او مزبله است يا مطبخ

چو انسان نداند بجز خورد و خواب * كدامش فضيلت بود بر دواب

فرشته خوى شود آدمى ز كم خوردن * و گر خورد چو بهائم بيوفتد چو جماد