كاشف الأسرار ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥

الفصل السابع فى جواب المتعنّت و المنكر فيهم

امّا ما مىبينيم مر اهل خانقاه را كه جماعتى بيمارانند بر تقدير ، ايشان را مرضى كه افتاده است ، و علّتى كه مستدعى مرافعت بطبيب است ، از دل افتاده ، كه « فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ » . « 2 » پس از آنجا معلوم مىشود كه روى بصلاح دل مىبايد آورد و تا غايت امكان در اصلاح او كوشيد ، تا چون دل بصلاح بازآيد ، كه امير و رئيس اعضاست ، لا بدّ همهء اعضا و جوارح انقياد و متابعت او كنند در صلاح ، كما قال النبىّ ، صلّى اللّه عليه و سلّم : « إنّ فى جسد ابن آدم لمضغة إذا صلحت صلح بها سائر الجسد و إذا فسدت فسد بها سائر الجسد ، ألا و هى القلب » . و ديگر آنكه دل پادشاهست و جملگى اعضا و جوارح مأمور اواند ، لا بدّ چون پادشاه را مايل بصلاح يابند ، متابعت و موافقت او كنند در صلاح ، و اگر فساد يابند همچنين ، كما قال النبىّ ، عليه السلام : « الناس على دين ملوكهم » .

( 58 ) پس ما را بارى ، تعالى و تقدّس ، طبيبى حاذق و استادى كامل فرستاد ، مشرّف بتشريف « وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى » ، « 11 » و مكرّم بتكريم « أَوْ أَدْنى » ، و ممكّن در بارگاه « فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى » ؛ « 12 » و منشور نسخت ادويهء « وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ » « 13 » بدست او داد ، تا هر كه خواهد كه آينهء دل را از زنگ طبيعت پاك گرداند و مرض و علّت او را معالجت كند ، در داروخانهء « وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ » « 14 » بكوبد و تمسّك به سنّت سيّد المرسلين كند ، كه « مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ » « 16 » و اقتدا به صحابه و تابعين نمايد ، تا راه راست و جادّهء مستقيم بدست دولت او دهند ، كه « بأيّهم اقتديتم اهتديتم » ، و در مقام اكرام « فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى » فرود آرند و در چهار بالش « لَا انْفِصامَ لَها » « 18 » بنشانند . پس مصقلهء كه صفحهء آينهء دل را از زنگ غفلت و طبيعت

( 2 ) ( 2 ، 3 ) - سورهء 33 ( الاحزاب ) آيهء 32 - - ( 11 ) - سورهء 53 ( النجم ) آيهء 3 - - ( 12 ) ( 11 ، 12 ) - سورهء 53 ( النجم ) آيهء 9 الى 10 - - ( 13 ) ( 12 ، 13 ) - سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 107 - - ( 14 ) ( 14 ، 15 ) - سورهء 17 ( الاسراء ) آيهء 84 / 82 - - ( 16 ) - سورهء 4 ( النساء ) آيهء 82 / 80 - - ( 18 ) ( 18 ، 19 ) - سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 257 / 256