مقامات عارفان ( آئينه بينايان ، اسرار النقطه ، آئين رهروان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٨

ترجيع‌بند مرحوم عبرت نائينى در ستايش سلطان سرير ولايت كليه حضرت مولى الموالى على عليه السّلام

پير اين ره بود على و به دو * رهروان راست اعتماد وثوق

هركه بىپير دم ز فقر زند * سارق است و مطالبش مسروق

دوش اين نكته را به گوش دلم * گفت صاحب‌دلى كه بود صدوق

كه بود وجه شاهد ازلى * جلوه‌گر از جمال پاك على

اى بر تبت دو كون را خالق * وى ز همت بما سوى رازق

باعث خلقت دوكونستى * نى كه هستى دو كون را خالق

در حقيقت تو عين معشوقى * گرچه هستى به صورت عاشق

ز امر يزدان امور عالم را * توئى اى شاه راتق و فاتق

هيچ شغلى ترا ز شغل دگر * نيست بىشبهه مانع و عايق

نيست جز تو كسى بعدل حكم * نيست جز تو كسى به حق ناطق

گرچه تو از نتاج بوالبشرى * بو البشر لاحق است و تو سابق

تو معين بودى و ظهير و پناه * انبيا را ز سابق و لاحق

در جهان جز تو كو جوانمردى * كو بود زال دهر را طالق

هركه را نيست ذوق مهر تو هست * او عذاب اليم را ذائق

فسق او مىشود بدل به ثواب * با ولايت بميرد ار فاسق

همچو صبح است آفتاب ضمير * هركه در مهر تو بود صادق

هست از آن بنده‌اى خدا بيزار * كه نباشد به حضرتت شايق

از پس مصطفى امامت را * نيست غير از تو هيچ‌كس لايق

غير بر باطل است و تو بر حق * جلوهء كن كه تا شود زاهق

محو گردند همچو ذره نجوم * چون ز شرق آفتاب شد شارق

گشت طالع چو مهر روزافزون * مىرود ظلمت شب غاسق

نيست عبرت به دنيى و عقبى * جز بفضل تو راجى و واثق

همتى خواهد از عنايت تو * تا به نفس دنى شود فايق

يك نفس زين سخن نبندد لب * هست تا نفس ناطقه ناطق

كه بود وجه شاهد ازلى * جلوه‌گر از جمال پاك على

* * *