نسايم گلشن ( شرح شرح گلشن راز شيخ محمود شبسترى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٣
كشف ابيات
الف
اثر از حق‌شناس اندر همه جاى . . .
253
احد در ميم احمد گشت ظاهر . . .
117
ارادت با رضاى تو شود ضم . . .
198
از آن اسمند موجودات قايم . . .
181
از آن حال دل پرخون تباه است . . .
330
از آن دانسته‌اى تو جمله اسما . . .
182
از آن در كامد اول ، هم بدر شد . . .
181
از آن دم گشت پيدا هر دو عالم . . .
113
از آن گردد دل از زلفش مشوّش . . .
323
از آن گشتند امرت را مسخّر . . .
179
از آن گفته است عيسى گاه اسرى . . .
365
از آن گلشن گرفتم شمّه‌اى باز . . .
376
از انسان مى پديد آيد فصاحت . . .
273
از او هر عالمى چون سورتى خاص . . .
165
از او هر غمزه دام و دانه‌اى شد . . .
314
از او هر لحظه كار از سر گفتم . . .
323
از او يك غمزه و جان دادن از ما . . .
316
ازل عين ابد افتاده باهم . . .
153
اصول خلق نيك آمد عدالت . . .
266
اگر ببريده شد زلفش چه كم بود . . .
322
اگر تو ديده‌اى حق را به آغاز . . .
224
اگرچه خور به چرخ چارمين است . . .
271
اگر خواهى كه اين معنى بدانى . . .
285
اگر خواهى كه بينى چشمه خور . . .
144
اگر خواهى كه گردد بر تو آسان . . .
227
اگر خورشيد بر يك حال بودى . . .
132
اگر در فكر گردى مرد كامل . . .
171
اگر روى تو باشد در كه و مه . . .
346
اگر روى و خطش بينى تو بىشك . . .
326
اگر صد سال در وى مىشتابى . . .
345
اگر كافر بدانستى كه بت چيست . . .
355
اگر مشرك ز بت آگاه گشتى . . .
355
اگر معروف و عارف ذات پاك است . . .
222
اگر نورى ز خود در تو رساند . . .
248
اگر يا بى خلاص از نفس ناسوت . . .
364
اگر يك ذره را برگيرى از جاى . . .
153
اگر يك قطره را دل برشكافى . . .
149
انا الحق كشف اسرار است مطلق . . .
226
انانيّت بود حق را سزاوار . . .
229
ب
ببين آن نيستى كو عين هستىست . . .
180
ببين بر آب قلب عرش رحمان . . .
328
ببين تا علم و زهد و كبر و پنداشت . . .
374
ببين عالم بهم درهم سرشته . . .
152
ببين ماهيتت را بىكم‌وبيش . . .
238
ببين منقول و معقول و حقايق . . .
376
ببين يك ره كه تا خود عرش اعظم . . .
167
بت اينجا مظهر عشق است و وحدت . . .
347
بت ترسا بچه نورى است با هر . . .
370
بت و زنّار و ترسايى در اين كوى . . .
347
بخارى مرتفع گردد ز دريا . . .
240
بخور مى وارهان خود را ز سردى . . .
338
بدان اول كه تا چون گشت موجود . . .
193
بدان خردى كه آمد حبه‌ى دل . . .
151
بدان خوبى رخ بت را كه آراست . . .
356
بدين معنى كسى را بر تو دق نيست . . .
308
بر آن رخ نقطه‌ى خالش بسيط است . . .
329
برآور پنبه‌ى پندارت از گوش . . .
228
برآيد در شبانروزى كم‌وبيش . . .
168
برو اندر پى خواجه به اسرا . . .
164
برو اى خواجه خود را نيك بشناس . . .
186
بزرگان اندر آن گشتند حيران . . .
180
بزرگى كاندر آنجا هست مشهور . . .
60
بسى تصنيف ديدم در حقايق . . .
13
بسيط الذّات را مانند گردد . . .
270
بقا اسم وجود آمد و ليكن . . .
292
بقا حق راست ، باقى جمله فانى . . .
288
بكلّ من عليها فان بيان كرد . . .
289
بكن اكنون كه كردن مىتوانى . . .
160
بگردان زين همه اى راهرو روى . . .
162
بگفتم وضع الفاظ و معانى . . .
310
بگو سيمرغ و كوه قاف چبود ؟ . . .
156
بنام آنكه جان را فكرت آموخت . . .
44 و 112