نسايم گلشن ( شرح شرح گلشن راز شيخ محمود شبسترى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٨

ابيات فارسى مورد استشهاد :

بىبودن او نخست بنگر * اين رفتن تو نشد ميسر

72

ترك كرده همه كلام و نصوص * تا بداند به عمر خويش فصوص

22

تو مرا كردى حوالت اين كلام * تا شود نظّام اين درها نظام

76

جمع صورت با چنان معناى ژرف * نيست ممكن جز ز سلطانى شگرف

346

چنين درهاى پرقيمت اسيرى * به گوش مردم نادان چه لايق

13

چون بدانستى كه ضلّ كيستى * فارغى گر مردى و گر زيستى

249

خانه كردى زلا پر از جاروب * خود يكى زان بس است خانه بروب

28

خواجه عبد الرحيم تبريزى * بس نكو گفت اگر تو نستيزى

27

دانى چه حكمت است كه فرزند از پدر * منت ندارد ار دهدش عالمى عطا

366

در اين ورطه كشتى فروشد هزار * كه پيدا نشد تخته‌اى بر كنار

333

در فراق تو دل آشفته و خونين جگرم * باژگون بخت و سراسيمه چو پير نظرم

81

دل ترا دوست‌تر ز جان دارد * جان ز بهر تو در ميان دارد

57

دل گفت مرا علم لدنّى هوس است * تعليمم كن ترا اگر دسترس است

32

ده و شش از مه شوال و هفصد و هجده * نموده واقعه‌ى افتخار آل محمد

58

روزى پدر اين حكايتم كرد * كز خيل محققان يكى مرد

55

زانكه خير الامور اوسطها * اشرف كائنات اقسطها

29

زاهد بىرياى بىتزوير * بهتر از عاشقان تقليدى

371

ز درياى شهادت گر نهنگ لا برآرد هو * تيمّم واجب آيد نوح را در وقت طوفانش

93 و 67

ز نور روى تو پيداست سرّ سبع مثانى * ز جبهه‌ى تو هويداست آن لطيفه كه دانى

328

زهى مآثر الطاف حضرت خلاق * كه مىرسد به خلايق ز شيخ بو اسحاق

77

ساقيا جام صبوحى درخور است * كز مى دوشين مرا درد سر است

68

ساقى عشق ساغرى در داد * مست گشتيم از آن مدام مدام

37

سايلى گفتا چو خواجه مىگريست * يا رسول اين گريه‌ى دلسوز چيست

87

سخنى چند از مشايخ ما * به تبرك نوشته در هرجا

31

سدّت اندر ره خدا دانى * دانش دانش است تا دانى

21

سيد الاولياء على وليست * علم او بيكرانه چون دريا

90

شدم به خطّه‌ى كرمان و جانم آگه شد * كه مرشد دل من شاه نعمت الله شد

80

شيخ فخر الدين كه بود اهل كمال * خوانده او خود را عراقى در مقال

84

شيخ و استاد من امين الدين * دادى الحق جوابهاى چنين

11

صانعى كوزه‌اى ز برف بساخت * كرد پرآب و اندر آب انداخت

21

عاشق حسن خود است آن مه لقا * حسن خود را خود تماشا مىكند

61

عرش اعظم زين سخن از جاى شد * چون شفق از ديده خون‌پالاى شد

70

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست * تا كرد مرا تهى و پر كرد ز دوست

318

فيض روح القدس ار باز مدد فرمايد * ديگران هم بكنند آنچه مسيحا مىكرد

364

قرب نى بالا و پستى جستن است * قرب حق از قيد هستى رستن است

248