نسايم گلشن ( شرح شرح گلشن راز شيخ محمود شبسترى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٧١
[ عرفان و حب الهى ]
شوقا اليهم » ، اوست كه از آن آتش : « جذبة من جذبات الحق توازى عمل الثّقلين » ، در خرمن زاهدان مخلص ساده‌دل مىزند . آنان كه ميرقاسمى در شأن ايشان گفته ( بيت ) : « 1 »
« زاهد بىرياى بىتزوير * بهتر از عاشقان تقليدى »
بيت « 2 » :
زهى ساقى كه او از يك پياله * كند بىخود دو صد هفتادساله
باده‌ى شوق از پياله‌ى ذوق كه به دست تصرّف عشق داده شود ، اگر چه حجاب هفتاد سال خودى و خودبينى در ميان باشد ، كه به يك دم بر كران افتد . پياله‌اى از اين شراب اثر چنين دارد ، از حال جام و صراحى و سبو و خم چه پرسى ؟ مىگويم ( بيت ) : « 3 »
« به نوعى اندر اين ميخانه « 4 » افتاد * كه او پير كهن آمد جوان رفت »
زهى تأثير عشقى كه به سركرده‌ى شب « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى » است ، اگر از براى حكايت روز كشف : « وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى » در خانقاه صوفيان منزل كند ، اوراد و اذكار و وقايع همه در نظر ايشان چون افسانه‌هاى روزگار هيچ گرداند . و اگر باهم نفس : « وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ » ، بوى : « هل من سائل » از سر كوى آشنايى : « ينزل اللّه كل ليلة الى السماء الدّنيا » به مشام معتكفان آستان عبادت : « وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً » رسانند ، همه را « 5 » بىهوش داروى : « فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ » از خود ببرد . و ورود او در لباس ستر « 6 » حال بر منوال قضيّه‌ى رجال : « وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ » در مدرسه‌ى طالبان علم يقين چه گويى كه با كلّه‌ى فقيه : « اللّهم فقهنا فى الدّين » چه كند ؟ بشنو كه ناظم مىگويد :
( 1 ) . دا : شعر . ( 2 ) . دا : ( بيت ) نيست . ( 3 ) . دا : شعر . ( 4 ) . دا : خمخانه . ( 5 ) . دا : ( را ) را ندارد . ( 6 ) . دا : سرّ .