اسرار گياهان دارويى ( فارسى ) — الصفحة ٩٧١

درخت گينكو

حدود پنجاه سانتيمتر ، خيلى كم‌شاخه . برگ‌ها تخم‌مرغى كامل ساده ، كمى دراز و نوك‌تيز با دمبرگ كوتاهى به ساقه متصل مىباشند . اين گياه پوشيده از كرك است . گل‌هاى آن ماده و نر به صورت ، يك گل ماده و دو گل كامل در كنار برگ قرار دارند . ميوهء آن فندقه و چهارگوشه است .

اين گياه در پاى ديوارهاى كهنه و جاهاى متروك مىرويد ، در اروپا و آسيا انتشار دارد ، در ايران در شمال كشور در آمل ، بندر گز ، آستارا ، لاهيجان و در خراسان روى سنگ‌هاى آهكى و در آذربايجان در قسمت‌هاى سايه‌دار جنگل‌هاى على بولاغ ديده مىشود .

تركيب شيميايى : لعاب و نيترات پتاسيم در آن وجود دارد .

خواص درمانى : 1 - بيست گرم گياه خشك آن را در يك ليتر آب جوش دم كنيد و آب صاف‌كردهء آن را با قند شيرين نموده و به مرور سه فنجان در روز بنوشيد . مليّن و مدرّ است ، براى ضد عفونى كردن مجارى ادرار و ازدياد ترشح آن مفيد است ، براى درمان برخى از انواع استسقا نيز مؤثر است ، مقوى معده است ، سوزاك و سيس تيت و نفريت را درمان مىكند .

2 - گياه تازه را بكوبيد و ضماد نماييد . براى تسكين درد و ناراحتى بواسير مفيد مىباشد .

درخت گينكو

درخت گينكو

نام‌هاى ديگر : ژينكو .

Gingko - Arbre Capillaire - Arbre 40 ecus - Ginkgo tree - silver fruit - Maidenhair tree - kew tree - Pen Tsao .

مشخصات : گياهى است از خانوادهء

, Ginkgoaceae

كه سابقا آن را از خانوادهء سوزنى برگان مىدانستند .

درختى است دوپايه به بلندى هفت تا ده متر .

برگ‌هاى آن پهن موج‌دار بادبزنى شبيه برگ‌هاى پرسياوشان ولى خيلى بزرگتر از آن است ، هر برگ دو قسمت يا دو لوب دارد . شكوفه‌هاى آنكه به رنگ سبز روشن است معمولا در شب‌هاى بهار باز مىشوند و پس از باز شدن مىافتند و به ندرت روى