قدسيه ( كلمات بهاء الدين نقشبند ) — الصفحة ١١٨

تعليقات

محمد باباى سماسى - قدس سره - بجمعى رسيدند از اصحاب ايشان ، به قصر هندوان نزول فرمودند . و مرا به حضرت ايشان ارادت و محبت تمام بود و از محبان ايشان در آن موضع بسيار بودند . بر خاطر من گذشت كه فرزند را به خدمت اين صاحب دولت برم . معامله بر سينه گذاشتم و به نياز و تضرع بسيار او را به حضرت خواجه بردم . ايشان فرمودند : او فرزند ماست . ما او را قبول كرده‌ايم . پس از آن روى به اصحاب كردند . و دران جمع ، خدمت سيد امير كلال بودند . خواجه توجه به ايشان نمودند و فرمودند : چند كرت برين موضع گذر كرديم ، با شما گفته بوديم كه ازين خاك بوى مردى مىآيد . و درين كرت كه از منزل شما به اين طرف متوجه گشتيم ، چون نزديك اين موضع رسيديم با شما گفتيم كه آن بوى زيادت شد ؛ مگر آن مرد متولد شده است كه بوى او بيشتر مىآيد . اينك آن مرد اين فرزند است كه اميد است كه مقتداى روزگار گردد . » ( انيس الطالبين و عدة السالكين ورق

a

4 -

a

5 )

ص 9 س 17 - 20 . خواجه محمد باباى سماسى ، خواجه على رامتينى ، خواجه محمود انجير فغنوى ، عارف ريوگرى -

براى شرح حال اين كسان به مقدمهء كتاب مراجعه شود

ص 10 س 2 . تلقين ذكر ايشان -

يعنى خواجه بهاء الدين محمد نقشبند .

ص 10 س 2 . امير سيد كلال -

براى آگاهى از شرح حال او به مقدمهء كتاب رجوع فرماييد

ص 10 س 4 ، 12 . نسبت -

« نسبت » از اصطلاحاتى است كه در سخنان نقشبنديان بسيار به كار رفته است .

فخر الدين صفى در شرح آن و نيز اصطلاح « بار » سخنى دارد كه نقلش بىمناسبت نيست .

مىگويد : « پوشيده نماند كه لفظ نسبت و لفظ بار دو كلمه است كه در عبارات و اشارات خواجگان - قد - بسيار واقع شده است . گاهى نسبت گويند و از آن طريقه و كيفيت مخصوصه و معهودهء اين طايفهء عليه خواهند . و گاهى صفت غالب و ملكهء نفس‌كشى اراده كنند . و گاهى بار گويند و گرانى نسبتى خواهند . چنان كه گويند فلان بارى آورد يا فلان ما را دربار ساخت ، وقتى كه به كسى ملاقات كنند كه به