آشنايى با فرق تشيع ( فارسى ) — الصفحة ٦٩
درس هفتم عقايد شيعهء اثنا عشرى
درس هفتم عقايد شيعهء اثنا عشرى
درس هفتم عقايد شيعهء اثنا عشرى
شيعه امامى بر اين باور است كه اصول آموزه‌هاى اعتقادى خود را از امامان معصوم اخذ كرده است . شيخ طوسى اين اصول را اين‌گونه توضيح داده است : « اگر كسى از تو بپرسد ايمان چيست ، بگو : ايمان عبارت است از باور داشتن خدا و پيامبر و آنچه پيامبر ( ص ) و امامان ( ع ) آورده‌اند ؛ و اين باور ، همه ، بايد به استناد دليل باشد ، نه تقليد . اين [ ايمان ] مشتمل بر پنج ركن است و هركه آنها را بداند مؤمن است و هركه نسبت بدان‌ها جاهل باشد كافر . آنها عبارتند از :
توحيد ، عدل ، نبوت ، امامت و معاد . . . » . « 1 » از ميان اين اصول پنج‌گانه ، آنچه شيعه را از ديگران متمايز ساخته است ، باور به امامت است .
1 . توحيد : خداوند « واحد » و « احد » است ؛ يعنى هم « وحدت برون ذاتى » دارد و تعدد بردار نيست ، و هم « وحدت درون ذاتى » دارد ؛ يعنى ذات او بسيط و وحدت محض است و تجزيه بردار نيست . خداوند موجودى « متشخص » يا « يك شخص » است ، اما نه چون ساير اشيا و اشخاص كه « لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ » . او واجب الوجود است و بنابراين منحصر به فرد است . توحيد او ذاتى ، صفاتى ، افعالى و عبادى است . « 2 »
2 . عدل : عدل در مورد خدا بدان معنا است كه خداوند با هر موجودى ، آن‌چنان كه شايستهء آن است ، رفتار كند و او را در موضعى كه در خور آن است ، بنشاند ، و چيزى را كه مستحق آن
( 1 ) . طوسى ، رسالة فى الاعتقادات ، در : الرسائل العشر ، ص 103 . ( 2 ) . ر . ك : استاد مطهرى ، مجموعه آثار ، ج 2 ، ص 99 - 140 ؛ على رضا مسجد جامعى ، معارف اماميه ، ج 1 ، ص 105 - 137 ؛ محمد رضا مظفر ، عقايد الامامية ، تحقيق : محمد جواد طريحى ، ص 251 - 256 .