آشنايى با فرق تشيع ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤
عدل
توحيد
توحيد
1 . جهان را آفريننده‌اى است كه آن را آفريده و تدبيركننده‌اى كه تدبير مىفرمايد .
2 . خداوند توانا است .
3 . خداوند عالم است .
4 . خداوند زنده است .
5 . خداوند شنوا و بينا است .
6 . خداوند ازلى است .
7 . خداوند شبيه هيچ آفريده‌اى نيست .
8 . خداوند غنى است .
9 . خداوند نه در دنيا و نه در آخرت با چشم ديده نمىشود .
10 . خداوند واحد است كه در ازليت و الوهيت ، دومى ندارد .
عدل
عدل
11 . خداوند عادل و حكيم است .
12 . اعمال بد و خوب بندگان به خود آنان منتسب مىشود ، نه خداوند .
13 . خداوند هيچ‌كس را جز در مقابل عملش پاداش نمىدهد و جز در برابر گناهش عذاب نمىكند .
14 . قضاى خداوند به انجام گناهان تعلق نمىگيرد .
15 . خداوند هيچ‌يك از بندگانش را به آنچه بيرون از قدرت آنان است ، تكليف نمىكند .
16 . همه مريضىها و ناخوشىها و نقصان‌ها كار خداوند و حق و از روى حكمت است .
17 . خداوند صدور معصيت را از بندگان اراده نكرده ، به آن رضايت نمىدهد .
18 . همين قرآنى كه در ميان ما است كلام خداوند و وحى و فرو فرستاده او است .
19 . قرآن ازلى نيست و مخلوق است .
20 . محمد ( ص ) ، پيامبرى راستگو است .