تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٨

7 - تاريخ طب در ايران در دوران خسرو اول انوشيروان ( 579 - 531 ميلادى )

نبود ، در سال 545 ميلادى قرارداد متاركه جنگ برقرار گرديد .

در دوران اين پادشاه آزادى تجارت بين ايران و بيزانس ، آزادى عيسويان در كيش خود برقرار گشت ، سرحدات ايران از شرق تا جيحون ( سرحد بين ايران و سرزمين خاقان ترك ) و از جنوب تا يمن بسط داده شد ، اما مجددا روابط ايران و روم تيره گرديد و ژوستينين ( يوستى نيانوس

( Justinianos )

از خسرو شكست خورد و تيسفون ( كه همان مدائن است كه سلوكيه قديم از مهمترين شهرهاى هفت‌گانه مداين بود ) پايتخت شاه ايران شد .

مركز عيسويان ايران و جاثليق آنان شهرويه اردشير شد .

خسرو يكى از شهرهاى مداين را به نام شهر انطاكيه جديد

( Veh Antiok khuseo )

يا شهر رومگان نام نهاد . علاوه بر عيسويان يهوديان هم كه در شهر ويه اردشير فراوان بودند ، در ديانت خود آزادى داشتند . يكى از مراكز يهود يا شهر يا محله ماحوزا ( از شهرهاى هفت‌گانه واقع در ساحل راست دجله ) كه مركز جامعه كليميان بابل بود و تجار كليمى آزادانه به تجارت مشغول بودند . ( از منابع مختلف ) .

شكل 170 ) سكه خسرو انوشيروان ( ايران در زمان ساسانيان )