تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٥
و ) درمان با نباتات -
آخرى عموما در قصر خسروپرويز سوزانده مىشد كه قصر را خوش‌بو سازد ) ، كندر
( Encens )
، دارچين
( Cannelle )
، زغال‌اخته ، بلسان ( بلسان مكى يا
( Baume ou Mecque )
لادن
( Laudanum )
، مركلى
( nnyrrke )
كه براى التيام زخمها بسيار به كار مىرفته است ) ، مورد
( nnysthe )
تره ( گندنا
( Poariau )
، كاسنى ( هندباء
( Chi coree )
، موم و سير .
در خاتمه اين مقال اضافه مىنمائيم كه با مطالعه وضع تجارت ايران با هندوستان در دوران ساسانيان به خوبى معلوم مىشود ، كه امتعه ايران با كشورهاى همسايه و دور به چه نحو بوده است اختصارا بدين شكل جريان داشت :
از ايران وسمه به چين و با قيمت گزاف فروش مىرفت . در چين قاليهاى بابلى خوب فروخته مىشد . ايضاء امتعه از قبيل جواهر سوريه و مرجان و مرواريد درياى سرخ و پارچه‌هاى مصر را از ايران به چين مىبردند .
پسته و زعفران و ترنجبين و كتيرا و نيل و برنج و شكر و زيره و خرما و كرچك و زيتون از ايران به چين مىرفت . بعلاوه مواد معطر و خوش‌بو همچنين زاج ، كافور ، صبر زرد ، نوشادر به انضمام پارچه‌هاى زرى و قالى و فولاد و زمرد و فيروزه و لاجورد و الماس و كهربا به چين مىرفت .
شادروان پرفسور آرتور كريسنسن نويسنده تاريخ ايران در زمان ساسانيان در كتاب خود نوشته است : " از موادى كه از ايران به خارج صادر مىگرديده مواد مخدره بوده " ( صفحه 150 ترجمه كتاب توسط مرحوم رشيد ياسمى ) .
آنچه از تواريخ مستفاد مىگردد آنكه در دوران ساسانيان در دانشكده پزشكى و بيمارستان جنديشاپور ضمن مطالعات طبى درباره گياهان نيز مطالعاتى به عمل آمده و