تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٠

ه - اديان غير زرتشتى ايران -

يهودى بود .

با تمام اين احوال متدينين به ساير اديان نزد روحانيان متعصب زرتشتى ارج و مقامى نداشتند .

ناگفته نماند كه يهوديان در دوران ايران باستان ( مخصوصا در دوران اشكانيان ) مراكزى در شهرهاى سورا

( Sura )

و پوم باديثا

( Pumbaditha )

و سلوكيه و ماهوزه

( Mahoze )

و يا در پارس و ماد داشتند . اينان از قرون اول ميلاد تحت رياست رأس الجالوت ( رش گالوتا

( Rash galuta

داراى تشكيلاتى بودند .

اما مذهب بودا در قسمت‌هاى شرقى ايران و افغانستان و بلخ رواج داشت . معبد معروف بلخ كه به نام نوبهار در ادبيات ايران آمده معروف است كه معبدى بودائى بوده است . برمكيان كه جدشان برمك نام داشت خادم نوبهار بلخ بودند .

ديگر از مذاهب آن دوره ايران آئين به آفريد بود ، كه در زمان ابو مسلم خراسانى از به آفريد فرزند ماه فروذين بود .

اينك چند كلمه درباره طريقه مزدك مىنگاريم كه از نظر تاريخ ايران و اثر آن بر روى تاريخ طب و علوم بسيار معتبر مىباشد .

مزدك كه در دوران قباد پادشاه ساسانى ( جلوس 487 - خلع 501 - سلطنت ثانوى 503 - 501 - وفات 531 ميلادى ) ادعاى پيغمبرى كرد و طريقه‌اى مذهبى ( با دعاى خود ) به مردم پيشنهاد كرد ، بر اثر گرويدن عده‌اى و پيدا شدن طرفدارانى توانست تا اندازه‌اى قباد را نيز تحت تأثير درآورد . وى معتقد بود آنچه كه علت اصلى كينه‌توزيها و ناسازگاريهاست عدم تساوى بين مردم است و اين امر بر اثر دو موضوع يكى مال و ديگرى زن پيش مىآيد و بايد اين دو به‌مانند آتش و آب در دسترس عموم قرار