تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٣١
[ 3 - ] طبابت و آئين پزشكى طبابت خدمتى خدائى است
شكل 15 - نشان هفدهمين كنگره بين‌المللى تاريخ طب منعقده در يونان از چهارم تا چهاردهم سپتامبر 1960
همانطور كه در غذاى معمولى اگر چاشنى نباشد بىمزه است و آن‌طور كه بايد گوارا نمىباشد ، در غذاى روح و زندگى معنوى نيز بايد چاشنى وجود داشته باشد و الا بىمزه و بىنمك خواهد بود ، اين چاشنى را حق‌شناسى مىگوئيم ، براى هر فرد كه بخواهد در زندگى كامروا و كامكار باشد بايد با اين چاشنى سروكار داشته باشد و الا اگر چنين نباشد فرق آدمى با حيوان چيست ؟
حال ممكن است دانشجويان عزيز بگوئيد كه مردم بايد نسبت به طبيب و پرستار بيشتر سپاسگزار باشند ،
عرض مىكنم :
" اگر حق‌شناسى مردم نسبت به ما محرز باشد به عقيده من ماها بايد بيشتر سپاسگزار باشيم كه موفق به خدمت مردم شده و توفيق آن را تحصيل نموده‌ايم .
به حكم وظيفه وجدان مقدمه علم الاخلاق پزشكى را به نام خدمتگزارى مردم شروع نمودم و به اين شعر استاد اجل شيخ شيراز ختم مىنمايم :
( عبادت بجز خدمت خلق نيست )