تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

22 - تعاليم زرتشت پيامبر ايران باستان -

بفردوسى آواز دادى كه " مى * مخور جز به آئين كاوس كى

" كه شاهى گزيدى ز گيتى كه بخت * به دو نازد و تاج و ديهيم و تخت

" شهنشاه ، محمود گيرنده شهر * ز گيتى بهر كس رساننده بهر

" برين نامه بر چند بشتافتى * كنون هرچه جستى همه يافتى

" از اين‌باره من پيش گفتم سخن * اگر بازيابى بخيلى مكن

" ز گشتاسب و ارجاسب بيتى هزار * بگفتم سرآمد مرا روزگار

" گر آن مايه نزد شهنشه رسد * روان من از خاك بر مه رسد

" خجسته پى و نام او زرد هشت * كه اهريمن بدكنش را بكشت

بشاه جهان گفت پيغمبرم * سوى تو خرد رهنمون اندرم

" جهان‌آفرين گفت بپذير دين * نگه كن بدين آسمان و زمين

باز فردوسى درباره ظهور زرتشت گويد :

" نگر تا تواند چنين كرد كس * مگر من كه هستم جهاندار و بس

" ز گوينده بپذير به دين اوى * بياموز ازو راه و آئين اوى

پر از نور مينو ببد دخمها * وز آلودگى پاك شد تخمها

پراكندش اندر جهان موبدان * بآئين نهاد آزرين گنبدان

نخست آذر مهر بر زين نهاد * بكشور نگر تا چه آئين نهاد

بطور خلاصه آنچه از شرح حال و آثار زرتشت برمىآيد آنكه تعاليم وى پيوسته با راستى و درستى و خداپرستى و نيكى و خير رساندن توام مىباشد .

اينك چند نمونه از تعاليم اوستائى ذيلا نگاشته مىشود :

1 - اهورامزدا تنها خالق جهان است ( يسنا 44 - 7 ) ،