تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢١٠
هداپنته ( هداپنتا )
كوكنار ( خشخاش )
كوكنار ( خشخاش )
- شرح آن و ترياك و افيون و ترياق و پادزهر را بعدا خواهيم ديد .
لاله ( شقايق )
لاله ( شقايق )
- ايرانيان اين گل را از خيلى قديم مىشناختند . بليناس حكيم از آن در كتاب خود ياد كرده است . لاله نعمانى نيز اسم ديگر آن است .
مورد ( Myrthe ) -
مورد
( Myrthe )
-
در ضد عفونى كردن استعمال مىگرديده است .
ميخك ( Girofle ) -
ميخك
( Girofle )
-
نيز در ضد عفونى كردن استعمال مىشده است .
نيشكر - آنچه معروف است اين گياه در دوران ساسانيان در خوزستان كشت مىشده و از آن استفاده خوراكى و داروئى مىكردند . در جنديشاپور نيشكر زياد بود .
شكرى كه از نيشكر بدست مىآمد و عسل زنبور ( انگبين ) هر دو در طب استعمال زياد داشتند .
" وهوكرتو ( Vohoukretu ) -
" وهوكرتو
( Vohoukretu )
-
كه عود و همان داربو مىباشد ، چنان كه قبلا متذكر گرديديم در پلشت‌برى مورد استعمال داشته است .
و هوگئون و هوكئن ( Vahugaona ) -
و هوگئون و هوكئن
( Vahugaona )
-
كندر است كه در ضد عفونى كردن به كار مىرفته است .
هداپنته ( هداپنتا )
هداپنته ( هداپنتا )
- چوب انار مىباشد كه در ضد عفونى به كار مىرفته است " ( از ونديداد ) .
يونجه - ( اسپست ) از گياهانى است كه از قديم در ايران شناخته شده و اين گياه از ايران به بابل رفته ، ( هرمزدنامه مرحوم پورداود صفحه 1 تا 18 ) و مورد استعمال آن براى اسب و چهارپايان بوده است .
در پايان اين مبحث بىمناسبت نيست اسامى گياهان و ميوه‌هاى شناخته‌شده آن دوران چه طبى و چه غير طبى ( تا آنجا كه براى تحقيق در اين امر براى نگارنده