تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٣

اورواسنا ( Urvasna ) -

[ گياهان و نباتات داروئي و غير آن ]

[ گياهان و نباتات داروئي و غير آن ]

اكنون مىپردازيم به گياهان و نباتات و آنچه در طب ايران باستان در كتب مذهبى و تواريخ و تذكره‌ها از آنها اسم برده شده است ، ( تا آنجا كه ممكن گرديده ) كه ضمن نام آنها خواص و موارد استعمال آنها را نيز متذكر خواهيم شد . اين صورت شامل گياهان طبى و غير طبى و بعضى از ميوه‌ها و حبوب نيز مىباشد .

آب انار -

آب انار -

از انار و آب آن در كتب تاريخ بسيار اسم برده شده است .

آبنوس ( Ebene ) -

آبنوس

( Ebene )

-

به نظر مىرسد كه اين درخت را ايرانيان باستان مىشناختند و در بخور دادن از آن استفاده مىنمودند . آقاى دكتر سهراب خدابخشى همكار محترم اورواسنا را آبنوس دانسته‌اند ( صفحه 59 كتاب پزشكى در ايران باستان ) .

آويش ( يا آبشن يا صعتر يا سعتر ( Marjolaine ) -

آويش ( يا آبشن يا صعتر يا سعتر

( Marjolaine )

-

كه در سر سفره استعمال مىگرديده است .

ارزن -

ارزن -

از بقولاتى بوده كه از قديم آن را مىشناختند و از روزگاران كهن در ايران كاشت مىشده است . هردوت و گزنوفرن و بلنياس از آن در كتابهاى خود ياد كرده‌اند .

انقوزه -

انقوزه -

Aesa Fetifda )

- اين ماده در سابق براى دود دادن استعمال مىگرديده است . از استرابو در كتاب جغرافياى خود نقل گرديده كه " در سرزمين ماد انقوزه مىرويد كه جهت دود دادن و درمان به قيمت نقره فروخته مىشود " .

اورواسنا ( Urvasna ) -

اورواسنا

( Urvasna )

-

نام اين گياه مكرر در اوستا آمده است ، ما هم آن را ضمن فصل پلشت‌برى متذكر گرديديم . اين گياه چنان كه سابقا آمد همان صندل

blanc )

يا

( Santal rouge

صندل قرمز و سفيد معروف است ( رجوع شود به فقرات اول و دوم باب هشتم ونديداد ) .