تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩
17 - درمان بيماريها -
طريقه‌ها آن بوده كه پس از شست‌وشوى بيمار مواد و گياهان خوش‌بو را در آتش ريخته و منترخوان با طريقه مخصوص دعا را براى بيمار مىخوانده و بدين شكل در روان بيمار اثر مىگذارده و عموما بيمار پس از اين عمل رضاى خاطر و اميدى در خود احساس مىنموده است .
فردوسى تندى و عصبى شدن را بسيار مذمت كرده و معتقد بوده كه مرد بزرگ و هنرمند نبايد تند و عصبى گردد :
" كه تندى پشيمانى آردت بار * تو در بوستان تخم تندى مكار
" كه تيزى نه كار سپهبد بود * سپهبد كه تيزى كند بد بود
" هنر با خرد در دل مرد تند * چو تيغى كه گردد بزنگار كند "
ب ) گياه‌درمانى - چنين به نظر مىرسد كه يكى از درمان‌هاى ابتدائى و خيلى قديمى كه بشر بدان توسل جسته ، با گياهان باشد و گياه درمانى در راس درمانها بوده است .
درباره گياهان بهىبخش آن‌طور كه از تاريخ ايران باستان برمىآيد تعدادشان بسيار بوده كه از خواص آنها استفادات زياد به عمل مىآمده است و اين مطلب احتياج به تذكر و نگارش ندارد ، ما اين موضوع يعنى گياهان داروئى و مفيد در پزشكى را بعدا از نظر خوانندگان كتاب خواهيم گذراند .
كلمه ارور و بئشه‌زو
( Orvaru Baechazou )
به معناى گياه درمانى آمده است .
در ونديداد آمده است ( باب بيستم بند چهارم و پنجم و ششم و هشتم و نهم )