تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٥٥

13 - وظائف الاعضاء -

و نشو و نما و همه آنها را لازم و ملزوم يكديگر مىدانستند ( نقل از رساله زن و مقام عالى او در خانه و جامعه سخنرانى شادروان بهرام گور انكلساريا سال 1309 شمسى ) .

اينك ذيلا لغات چندى با معانى و معادل آنها از نظر خوانندگان گرامى مىگذرانيم :

ائونك ، زفن - دهان

ااينيك - صورت

ارزو ، انگوشت - انگشت

ارتن - آرنج

ازدى - استخوان

اشكو - ساق پا

اوتها - چربى

اودر - شكم

بازو - بازو

سوش - شش ( ريه )

سوپئى - شانه

فستان - پستان

كشا - زير بغل

كهرب - كالبد

كئيسو - گيسو

بروت - ابرو

بنا - ناف

پاد - پا

پاشنه - پاشنه پا

پانسته - پوست

پرسو - دنده

پرشتى - پشت

تنو - تن

داندان - دندان

گريو - گردن

گئوش - گوش

مرك - مغز

مئيدى - ميان و كمر

موشتى - مشت

نائوانگهن - بينى مرد

دواتيره ، چشمن - چشم

رئش - ريش

ران - ران

رزدى - قلب ، دل

زست ، كو - دست

زفر - فك

زنك - درشت‌نى

ژنو - زانو

سرئونى - تهيگان

وانا - بينى زن

ور - سينه

وغدن - سر

وهوتى - خون

هخ - كف پا

هزوا - زبان