تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦
11 - انتقال بيمارى - ناپاكى آبها -
شود ، مكافات اين گناه چيست ؟ اهورامزدا در پاسخ مىفرمايد به آن تن گناهكار چهار صد ضربه تازيانه بايد زده شود .
" زرتشت از اهورامزدا سؤال نمود سزاى شخصى كه به قدر بالاترين بند كوچك‌ترين انگشت استخوان سگ مرده يا آدم مرده را دور اندازد و از آن چرك و چربى بيرون آيد و يا كسى كه تمام بدن سگ يا انسان مرده را دور بيندازد ، در حالتى كه از آن چرك و چربى بيرون آيد ، سزايش چيست ؟ در پاسخ اهورامزدا گفت :
" سزاى اولى شصت ضربه تازيانه و سزاى دومى دو هزار تازيانه است " . به همين نحو افرادى كه بالاترين بند انگشت ميانه يا بند بزرگترين انگشت و يا يك انگشت و يك دنده و يا دو انگشت يا دو دنده و يا يك بازو يا يك ران و يا يك سر از انسان و سگ كه از آنها چرك و چربى بيرون آيد ، جز ايشان به ترتيب صد ضربه و صد و چهل ضربه و صد و هشتاد ضربه و چهارصد ضربه و هفتصد ضربه و هزار و دويست ضربه تازيانه مىباشد ( باب ششم ونديداد " ) .
به همين نحو جهت استخوانهاى مرده استودان ( استخوان‌دان ) مىساختند كه از دسترس سگ و شغال و گرگ محفوظ و از گزند باران مصون باشد .
با دقت فوق‌العاده‌اى كه درباره پاك نگاهداشتن آب و جلوگيرى از ورود كثافات در آن ، همچنين دقت در امر زراعت در زمين ( كه مرده انسان و يا سگ در آن مدفون گرديده ) ، ايرانيان باستان توانستند تقريبا پيوسته آب سالم و عارى از كثافات استعمال نمايند ، كه نتيجه كمتر با بيمارى سروكار داشته باشند .
باب ششم ونديداد كه شامل پنجاه و يك فقره است ، تماما درباره انتقال بيماريها و ناپاك شدن آبها و هوم ( دو بند درباره هوم است ) و به صورت سئوالهاى