تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٦٤

د - در علم الامراض -

جراحى بوده بازديد مىكردند . ملازمين آنها اعم از مرد و زن يا غلامان اصولا با پرستاران كنونى وجه شبه نداشتند .

( شكل 75 ) جا انداختن دررفتگى فك ( از ژورنال دولامدسين )

درباره پرستارى و پرستار اسمى از اين دسته بخصوص در يونان نيامده است ، فقط بايد دانست كه بنا بر روايات يونانى دختر اسقلبيوس مسماه به هيجا دائما در مراسم و آداب مذهبى با پدرش همراه بوده است .

بيمارستان در دوران قبل از بقراط اصولا وجود نداشته ، بلكه معابد محل استراحت و درمان و اعتكاف بيماران مخصوصا بيماران روانى بوده ، و از اين جهت قرنها طول كشيده ، كه بيمارستان به تمام معنى كلمه در يونان پيدا شده است .

درباره پرستار چنين به نظر مىرسد ، كه از دوران بقراطى و پس از آن به مناسبت درمانهائى كه در اسكلپيادها مىشده ، رواج داشته است . مراقبتهائى كه درباره زخم‌بندى و شستشو از بيماران مىشده ، همان پرستارى واقعى است . وى معتقد بوده كه بايد طبيب شخصا ملازم امر باشد .