تاريخ طب در ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٦

2 - در مصر

درباره بهداشت بايد دانست كه مصريان بدان بسيار مقيد بودند و اين موضوع نزد آنان بر درمان رجحان داشته ، براى احتراز از بيماريها هر ماه سه روز متوالى بدن خود را به وسيله داروى منقى و تنقيه پاك مىنمودند ( طبق گفته هردوت مورخ يونانى ) .

از آن گذشته از خوردن و نوشيدن اجتناب مىنمودند ، چراكه معتقد بودند ، در اغذيه موادى است كه آدمى را در معرض بيماريها قرار مىدهد .

عقيده مصريها آن بود كه در روز دهم بيمارى بروز مىكند .

تعدادى از داروهائى را كه مصريها در بيماريهاى سخت به كار مىبردند ، در اينجا متذكر مىگرديم : به‌مانند كات كبود ، زاج

( Aluns )

گل ارمنى

( Bol armenien )

روغن سدر

( Huile de Ce'dre )

، عسل و مغز و جگر سياه و شوره

( Nitrate de Potasse )

و كندر

( Encens )

و خون حيوانات ( جانوران ) و شاخ گوزن كه آنها را به صورت شربت و اماله و ضماد و روغنهاى ماليدنى استعمال مىنمودند .

( شكل 39 ) خدايان مصرى ( دانيل لوكلر )