اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

حلاوة القفا

الحضون

الحضون

: زنى كه يك پستانش كوچكتر از ديگر بود ( قانون / ج 3 / 1664 )

الحضيرة

الحضيرة

: آنچه گرد آيد در ريش از ريم ( تكملة / 160 )

الحطاطة

الحطاطة

: بردميدگى روى ( تكملة / 160 )

حطام

حطام

: گياه خشك ( دستور / 157 )

الحظبّى

الحظبّى

: سرهاى استخوان پهلو ( قانون / ج 1 / 33 )

حفت

حفت

: هزار خانه ، هزار تو ، هزار لايه از رودكان ، يا سرگين او ( مقدّمة / 196 )

الحفث

الحفث ، ج الأحفاث

: هزار توى ( البلغة / 44 )

الحفر

الحفر

: تباهى بن دندان و خوردگى او ( تكملة / 133 ) ، شوخ كه بن دندان را بخورد ( تكملة / 134 ) ، بن دندان خورده شدن ( قانون / ج 2 / 703 ) ، دندان خورده شدن ( قانون / ج 2 / 551 ) ، زنگ دندان ( دستور / 151 )

حفنة

حفنة

: مشت ، مشت پر ( مقدّمة / 189 )

الحقّ

الحقّ

: گودوش ( قانون / ج 3 / 1195 ) ، مغاك سر كفت ( تكملة / 143 )

الحق

الحق ، ج الحقاق

: گوسر دوش ( البلغة / 30 )

الحقاء

الحقاء

: تهىگاه‌ها ( قانون / ج 1 / 52 )

الحقنة

الحقنة

: آن [ دارو ] كه در زير دمند ( المرقاة / 48 )

الحقو

الحقو

: تهيگاه ( قانون / ج 3 / 1739 )

الحقو ، ج الأحقى و الحقىّ و الأحقاء

الحقو ، ج الأحقى و الحقىّ و الأحقاء

: ميان ( تكملة / 152 )

الحقو

الحقو ، ج الأحقاء ، الحقى ، الأحقى

: آنجا كه بند ازار بود ( البلغة / 43 )

الحقوة

الحقوة

: اسهال شكم از چربش ( قانون / ج 3 / 1744 )

الحكّة

الحكّة

: خارش ( المرقاة / 65 ) ، ( تاج / 144 ) ، ( دستور / 161 )

حكدة

حكدة

: درد ناخن ، ناخن‌خوار ( مقدّمة / 332 )

الحكلة

الحكلة

: بستگى زبان ( تاج / 144 )

الحلأ

الحلأ

: تب خاله كه بر لب‌ها پديد آيد ( قانون / ج 1 / 116 )

الحلاء

الحلاء

: تب خاله ( تكملة / 125 ) ، تب خال ( السّامى / 93 )

الحلاق

الحلاق

: درد گلو ( قانون / ج 3 / 1215 )

الحلاقم

الحلاقم

: نايژه‌هاى گلو ( قانون / ج 3 / 1504 )

الحلاواء

الحلاواء

: ميان پس گردن ( تاج / 116 )

حلاوة القفا

حلاوة القفا و حلاوى القفا و حق القفا و حاق القفا

: ميان پس گردن ( السّامى / 352 )