اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٨

م

ميان فرج : النّخبة ( قانون / ج 1 / 251 )

ميان كتف : النهض ( تاج / 590 )

ميان كتف و پشت : التّبج ( تاج / 83 )

ميان كون و خايه : العجان ( قانون / ج 3 / 1616 )

ميان گردن : الحندوة ( قانون / ج 3 / 1730 )

ميان گردن و دوش ، ميان دو دوش و گردن : عاتق ( مقدمة / 186 )

ميان گوش : صدفة ( دستور / 316 )

ميان لب برين : التّرفة ( تاج / 80 )

ميان لب برين و آنچه ختنه‌كننده بگذارد از زن : البطارة ( تاج / 68 )

ميان مردم : الخصر ( ملخّص / 24 )

ميان مهره : الطبق ( السّامى / 403 )

ميان ناف تا زهار : الخثلة و الثنة ( السّامى / 411 )

ميان ناف و زهار : الخثلة ( قانون / ج 3 / 1439 ) ، المراقّ ( قانون / ج 3 / 1218 )

ميان هر دو سرون : القطن ( السّامى / 247 )

ميانگين [ انگشت ] : الوسطى ( السّامى / 37 )

ميان‌هاى بازوى دست : الاضباع ( قانون / ج 2 / 1022 )

ميانى پيشانى : اللّطاة ( قانون / ج 1 / 19 )

ميانهء انگشتان : فرجة ( مقدمة / 191 )

ميز : بول كردن ( تحفة / 313 )

ميعه : المعية ( البلغة / 137 )

ميل : ملمول ( دستور / 534 )

ميل جراحت : المحجاج ( تاج / 511 ) ، المحراف ( تاج / 537 ) ، المسبار ( قانون / ج 2 / 630 ) ، المسبار و السبار و المحجاج و المحراف ( السّامى / 111 )

ميل ريش ، ميل كه بدن زخم آزمون كنند : محراف ( مقدمة / 76 )

ميل زخم : المسبار ( المرقاة / 51 )

ميل‌هاى جراحت : المحاريف ( قانون / ج 3 / 1157 )

ميل ، سرمه : ملمول ( مقدمة / 155 ) ، ميل ( مقدمة / 155 )

ميل‌هاى جراحت : المسابير ( قانون / ج 2 / 688 )