اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٨

ك

كاهش : السل و السلال و الهلاس و السحاف ( السّامى / 325 )

كخ كودكان : ام الصبيان ( السّامى / 326 )

كر : اصم ( السّامى / 326 )

كش زرد : المرة الصفراء ( السّامى / 357 )

كفك گوشهء دهن : الزبيبة و الزبدة ( السّامى / 182 )

كنارهء استخوان رش از سوى كوع : الحسن ( السّامى / 195 )

كنارهء استخوان وارن در برابر حسن : القبيح ( السّامى / 429 )

كنارهء اليه كه با سوى زمين دارد : الرانفة ( السّامى / 34 )

كنارهء حشفه : الحوق ( السّامى / 129 )

كنارهء حلقوم : الذاقنة ( السّامى / 129 )

كنارهء رسغ از سوى انگشت سترگ : الكوع ( السّامى / 192 )

كنارهء رسغ از سوى انگشت كالوج : الكرسوع ( السّامى / 195 )

كنارهء قمحدوه از سوى قفا : الفأس ( السّامى / 242 )

كنارهء گوش : الحتاء و الكفاف ( السّامى / 369 )

كنارهء لب : الاطار ( السّامى / 373 )

كنارهء وارن : الزج ( السّامى / 429 )

كندى [ دندان ] : الضرس ( السّامى / 177 )

كوتاهترين استخوان پهلو : الخلف ( السّامى / 84 )

كودك : الصبّى ( السّامى / 326 )

[ كودك ] آوله برآمده : المجدّر ( السّامى / 339 )

كور : عم ( السّامى / 173 )

كوسه : ثطّ و اثطّ و كوسج ( السّامى / 341 )

كوكنار : الخشخاش ( السّامى / 342 )

كونسته : العجز ( و اين لفظ مرد و زن را گويند ) . العجيزة ( خاص زن را گويند ) ( السّامى / 342 )

كه آب بينىاش مىرود : امخط و آذن ( السّامى / 68 )

كه پشت مهره‌اش درد كند : فقر ( السّامى / 78 )

كه چشم بر جاى بود و نبيند : القايم العين ( السّامى / 121 )

كه ساق برآماهد و سخت شود : داء الفيل ( السّامى / 67 )