اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣
الاقارن
الافّ
الافّ
: چرك گوش ( قانون / ج 3 / 1106 )
الافّ
الافّ
: زهر گوش ( تكملة / 8 )
الافة
الافة
: آفت ( تكملة / 109 )
الافتراش
الافتراش
: مجامعت كردن ( قانون / ج 2 / 844 )
الافتصاد
الافتصاد
: رگ زدن ( قانون / ج 1 / 495 )
الافحج
الافحج
: آن كه رانهاش از يكديگر دور بود ( البلغة / 47 )
الافخاذ
الافخاذ
: ران‌ها ( قانون / ج 1 / 538 )
الافدع
الافدع
: آن كه خرده‌اى پاى يا دست كژ دارد ( قانون / ج 2 / 986 )
افدع
افدع
: خرده از دست يا از پاى كژ ( السّامى / 140 )
الافراق
الافراق
: بهتر شدن بيمار ( قانون / ج 3 / 1220 )
الافرز
الافرز
: آن كه از يك سوى بينى او شكافته بود ( قانون / ج 2 / 735 )
افرز
افرز
: پشت مازو فرو نشسته ( البلغة / 39 )
الافرع
الافرع
: بسيار موى ، تمام موى ( تكملة / 4 )
الافرق
الافرق
: ثنايا دور از يكديگر ( السّامى / 176 ) ، مردى كه يك خايه دارد ( قانون / ج 3 / 1185 )
الافزر
الافزر
: آن كه بر پشت لك دارد ( قانون / ج 2 / 561 )
الافقم
الافقم
: دندان‌هاى بر سوين پيش‌آمده ( تكملة / 10 )
الافكل
الافكل
: تب گرفته ( البلغة / 148 ) ، لرزه ( تكملة / 108 )
الافلاذ
الافلاذ
: پاره‌هاى جگر ( قانون / ج 1 / 538 )
الافلج
الافلج
: كژدست ( قانون / ج 1 / 328 ) ، گشاده دندان ( قانون / ج 1 / 328 )
الافنيكان
الافنيكان
: دو كرانهء استخوان زنخ ( تكملة / 112 )
الافنيكان
الافنيكان
: هر دو كنارهء زنخ ( قانون / ج 3 / 1659 )
الافوات
الافوات
: گشادگىها ميان انگشت‌ها ( قانون / ج 1 / 272 )
الافواه
الافواه
: دهن‌ها ( قانون / ج 3 / 1717 ) ، فراخ و دراز دندان ( تكملة / 109 )
الافيق
الافيق
: جاى سخن از گلو ( قانون / ج 3 / 1237 )
افيون
افيون
: اپيون ( تحفة / 47 )
الاقاحة
الاقاحة
: ريم كردن ريش ( مصادر / 46 )
الاقارن
الاقارن
: زرد ( البلغة / 149 )