اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٣

س

سر ختنه‌گاه مردم : القلهبس ( قانون / ج 2 / 775 )

سرخجه : حصبة ( دستور / 157 )

سرخچه ، هسبت : حصبة ( مقدمة / 332 )

سرخژه : الحصبه ( المرقاة / 65 )

سرخك : زعرور ( دستور / 256 )

سرخى پلك چشم و خارش وى : الرّمش ( قانون / ج 2 / 830 )

سرخى چشم و گرداگرد چشم از اندرون : الحملاق ( تاج / 130 )

سرخى خون : الشعاع ( قانون / ج 2 / 1018 )

سرخى كه بر تن و بر جايهاى ديگر پيدا آيد : الشوكة ( تاج / 295 )

سرخى كه بر مردم باشد زير سپيدى : الشقرة ( تاج / 294 )

سرخى كه در چشم بماند از پس بهتر شدن از درد : الكمنة ( تاج / 489 )

سرخيجه : الحصبة ( قانون / ج 1 / 246 )

سردى مزاج كه در تن پديد آيد : الابردة ( قانون / ج 1 / 473 )

سرسام : السّرسام ( البلغة / 148 )

سرسام سرد : السّبات ( المرقاة / 63 )

سر سرون : المأكمة ، ج المآكم ( البلغة / 45 )

سر سرون كه بر زمين آيد چون بنشينى : الحرقفة ( تاج / 141 )

سر شانه : الناغض ( ملخّص / 106 )

سرشكستگى : الشجّة ( تاج / 291 )

سرشكستگى كه استخوان بكفاند و نشكند : المفرّشة ( تاج / 569 )

سرشكستگى كه استخوان را پيدا كند : الموضحة ( تاج / 574 )

سرشكستگى كه خون روان كند : الدامية ( تاج / 186 )

سرشكستگى كه ميان وى و ميان دماغ پوستگى تنك مانده باشد : المأمومة ( تاج / 556 )

سرشكستگى كه ميان وى و ميان استخوان سر پوستك تنك مانده باشد :

الملطاة ( تاج / 572 ) ، الملطى ( تاج / 578 )

سر شكستن : الثّلغ ( قانون / ج 3 / 1087 ) ، السّلغ ( قانون / ج 3 / 1087 )

سر شكستن كه به مغز برسد : الدّمغ ( قانون / ج 3 / 1087 )