اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨
الاصلخ
الاشغى
الاشغى
: آن كه دندان‌ها ناهموار دارد ( قانون / ج 1 / 26 ) ، آن كه دندانى فزون دارد ( قانون / ج 1 / 26 )
الاشغى
الاشغى
: مرد دندان كژ رسته ( تكملة / 28 )
الاشكل
الاشكل
: سرخ‌چشم ( البلغة / 18 )
الاشلّة
الاشلّة
: مجامعت ( قانون / ج 3 / 1353 )
الاشنب
الاشنب
: نغز دندان ( تاج / 4 )
الاشنف
الاشنف
: زير گوشيها ( قانون / ج 3 / 1108 )
الاشوص
الاشوص
: آنك پلك چشم بسيار بر هم زند ( تاج / 18 )
الاشهاد
الاشهاد
: جدا گشتن مذى و منى از مردم ( قانون / ج 1 / 492 )
الاشياف
الاشياف
: شاف‌ها ( المرقاة / 51 )
الاصاخة
الاصاخة
: نيوشيدن ( قانون / ج 1 / 432 )
الاصاميخ
الاصاميخ
: سولاخ‌هاى گوش ( قانون / ج 1 / 439 )
الاصباء
الاصباء
: برآمدن دندان ( قانون / ج 1 / 60 )
الاصبع
الاصبع
: انگشت ( السّامى / 37 ) ، ( المرقاة / 13 ) ، ( دستور / 64 ) ، ( البلغة / 34 ) ، خط پنجه ، خط كف ، خط اندرون ، پنجهء كف انگشت ( مقدّمة / 189 )
اصبوع
اصبوع
: خط پنجه ، خط كف ، خط اندرون ، پنجهء كف انگشت ( مقدّمهء 189 )
الاصخّ
الاصخّ و الاصلخ
: كر ( تاج / 8 )
الاصخّ
الاصخّ
: مرد كر ( قانون / ج 1 / 425 )
الاصداد
الاصداد
: زرد آب گرفتن ( قانون / ج 1 / 488 )
الاصدر
الاصدر
: رگ بناگوش ( قانون / ج 2 / 560 )
الاصدران
الاصدران و الازدران
: دو رگ درين موضع [ چشم ] ( السّامى / 121 )
الاصرار
الاصرار
: جاى شنوايى گوش‌ها ( قانون / ج 2 / 633 )
الاصطيل
الاصطيل
: نابينا ( قانون / ج 3 / 1418 )
الاصعل
الاصعل
: كوچك سر ( قانون / ج 3 / 1316 ) ، ( البلغة / 11 )
الاصفان
الاصفان
: پوستهاى خايهء مردم ( قانون / ج 3 / 1635 )
الاصكّ
الاصكّ ، ج الصّكّ
: آن كه زانوهاش درهم كوبد ( البلغة / 48 )
اصل السّوس
اصل السّوس
: از داروها ( البلغة / 135 )
الاصلخ
الاصلخ
: سخت كر ( المرقاة / 7 ) ، كر ( دستور / 47 ) ، كر ، يا گر ( مقدّمة / 220 ) ، كرى