اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧

ح

چهار دندان پيشين : الرّباعيّات ( قانون / ج 1 / 281 )

چهار دندان پيشين‌دهان دو زير و دو زبر : الثّنايا ( المرقاة / 10 )

چهار دندان خنده : الضّواحك ( المرقاة / 10 )

چهار دندان كه از پس ثنايا بود : الرّباعيّات ( المرقاة / 10 ) ، ( البلغة / 25 )

چهار دندان كه از پس طواحن برآيد : النّواجذ ( البلغة / 25 )

چهار دندان كه از پس نيشتر بود : الضّواحك ( البلغة / 25 ) ، ( السّامى / 177 )

چهار دندان كه بعد از ثنايا باشد : الرّباعيّات ( ملخّص / 31 )

چهار دندان كه هنگام خنده پديدار شود : الضّواحك ( قانون / ج 3 / 1273 )

چهار دندان نشتر : الناب ( تاج / 580 ) ، الأنياب ( البلغة / 25 ) ، ( المرقاة / 10 ) ، ( السّامى / 177 )

چهارم [ انگشت ] : البنصر ( السّامى / 37 ) ، ( البلغة / 34 )

چيزى را علاج كردن : المعالجة ( قانون / ج 1 / 333 )

چين شكم : العجرة ( قانون / ج 2 / 722 )

چين و شكن پيشانى : سرّة ( مقدمة / 177 )

ح

ح

حاقن بول و آب تاختن : الزّبّين ( قانون / ج 3 / 1682 )

حاقن بول و غايط : الزّناء ( قانون / ج 1 / 55 )

حايض شدن : الطّمث ( قانون / ج 1 / 317 )

حايض شدن زن : الدّروس ( قانون / ج 2 / 802 )

حايض شدن ، پاك شدن از حيض : الأقرا ( مصادر / 91 )

حجام : الحجّام ( السّامى / 127 ) ، المزيّن ( البلغة / 133 ) ، ( دستور / 528 ) ، مزّ ( دستور / 528 )

حجامت كردن : الحجامة ( قانون / ج 3 / 1517 ) ، الاحتجام ( قانون / ج 3 / 1531 ) ، ( مصادر / 280 )

حجامت‌گيرنده : حجّام ( مقدمة / 318 )

حجامت‌گاه : الليت ( تاج / 492 )

حكچه : فواق ( تحفة / 186 )