اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٨

آ

آن كه يك خايه ندارد و نيز آن كه يك خايه‌اش از ديگر بزرگتر باشد : الأشرج ( البلغة / 46 )

آنكه اندوه يا عشق تن وى را بگداخته باشد : الحرض ( السّامى / 98 )

آنكه گند و بوى نشنود : اخشم ( السّامى / 283 )

آنه بطلد از دل چون بهراسد : الرّواع ( البلغة / 40 )

آواز از دهن : الشّخير ( تكملة / 352 )

آواز بينى : النّخير ( البلغة / 258 ) ، ( السّامى / 67 ) ، ( دستور / 562 )

آواز خبه شده و سرفه كه از غبار باشد : الكرير ( تاج / 476 )

آواز خستگى ( سوراخ كردن خستگى ) : التّوذير ( قانون / ج 2 / 682 )

آواز دهن : الشّخير ( البلغة / 258 ) ، ( السّامى / 182 )

آواز رودگانى : القرقرة ( البلغة / 258 ) ، ( السّامى / 200 ) ، قرقر ؛ و القرقرة ( تاج / 463 )

آواز سرفنده : النّجاخ ( قانون / ج 1 / 431 )

آواز سينه : الكرير ( البلغة / 258 )

آواز شدن دست : النّقط ( قانون / ج 2 / 962 )

آواز شكستن اندام‌ها : القضقضة ( مصادر / 479 )

آواز شكم : الجخيف ( تاج / 100 )

آواز گرفتن : البّحاح و البحيح ( قانون / ج 1 / 392 و 408 )

آواز گلو فشارده : الكرير ( قانون / ج 2 / 672 ) ، ( السّامى / 359 )

آواز مزيدن حجّام شيشه را : الضغيل ( تاج / 324 ) ( قانون / ج 3 / 1411 )

آواز مزيدن حجام شيشه را و آواز خاييدن علك : النقيض ( تاج / 590 )

آواز [ شكم ] : جخيف ( دستور / 125 )

آوازى كه فهمش نكنند : الخثخثة ( قانون / ج 1 / 299 )

آوله‌دست : النطفهء ( السّامى / 170 )

آويختگى ناف : البجرة ( السّامى / 411 ) ، ( تاج / 65 ) ، ( تكملة / 55 ) ، ( قانون / ج 2 / 722 ) ، ( ملخّص / 8 )

آويختگى ناف‌ها : البجر ( قانون / ج 2 / 546 )

آويخته [ گوش ] : خطلاء ( البلغة / 15 )

آويخته ناف : الابجر ( قانون / ج 2 / 559 ) ، ( السّامى / 13 )

آويشن ، پودينهء دشتى ، پوذنهء كوهى ، كاكولى : سعتر ( مقدمة / 91 )