اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧

آ

آن كه شب كور باشد : الأعشى ( البلغة / 19 )

آن كه شكمش از تقاضا را بانگ كند : الحاقب ( تكملة / 127 )

آن كه شكمش از ناگوار اسهال كند : المخلوف ( قانون / ج 3 / 1146 )

آن كه شكمش اسهال بسيار كند : الامذر ( قانون / ج 2 / 560 )

آن كه شكمش درد كند : الرّصين ( قانون / ج 3 / 1678 )

آن كه علت استسقا دارد : الاحبن ( قانون / ج 3 / 1591 )

آن كه علت تب دارد : الموعوك ( قانون / ج 3 / 1283 )

آن كه علت دما دارد : البهير ( قانون / ج 2 / 676 )

آن كه فرغار كنند از داروها : النّقيع و النّقوع ( تكملة / 722 )

آن كه كار نتوان كردن ، سست‌اندام ، آن كه برآميختن نتواند : عنيّن ( مقدمة / 202 )

آن كه كاواكى وى خالى بود يعنى تهى بود : الطّلنفح ( تكملة / 423 )

آن كه كفشش بر يك‌سو گرايسته بود : الاخلف ( تكملة / 9 )

آن كه گند از بوى نشناسد : الاخشم ( تكملة / 12 )

آن كه گوش يا بينى يا لبش بريده باشد : الاجدع ( قانون / ج 2 / 986 )

آن كه گوشت نخورد : الحرضة ( قانون / ج 2 / 894 )

آن كه مثانه‌اش درد كند : الامثن ( قانون / ج 3 / 1592 ) ( تكملة / 109 )

آن كه مردى ندارد ، پلوج : مأبون ( مقدمة / 221 )

آن كه موى بسيار دارد بر پيشانى و قفا : الأغمّ ( البلغة / 11 )

آن كه موى پيش سر بشده باشد : الأنزع ( البلغة / 11 )

آن كه مويى چند دارد بر زنخ : سناط ( البلغة / 28 )

آن كه مهرهء پشت شكسته دارد : الفقير ( قانون / ج 2 / 675 )

آن كه نافش علت دارد : الاسرّ ( قانون / ج 2 / 557 )

آن كه وى را تب گرفته بود : المحموم ( قانون / ج 3 / 1544 )

آن كه هر دو آلت دارد ، نه زن و نه مرد : الخنثى ، ج الخناثى و الخناث ( تكملة / 192 )

آن كه همه پسر زايد : مذكار ( البلغة / 48 )

آن كه همه دختر زايد : ميناث ( البلغة / 48 )

آن كه هنگام جماع پليدى ازو همىآيد : العذيوط ( قانون / ج 2 / 965 )

آن كه يك چشم او فروتر بود از ديگر : الأحوص ( البلغة / 17 )