اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

آ

آنچه در گلو بگردانند : الغرغرة ( المرقاة / 47 )

آنچه در گلو بماند : الجريض ( قانون / ج 2 / 912 )

آنچه در گلو بماند : الشّجا ( قانون / ج 1 / 5 )

آنچه در نايژه گلو بگيرد : السّحّر ( قانون / ج 2 / 697 )

آنچه طعام را بگوارد : الهاضوم ( ملخّص / 116 )

آنچه فرا دهن افكند : السّفوف ( المرقاة / 46 )

آنچه قابله ببرد از ناف : السّر و السررو ( تاج / 245 ) ( تكملة / 306 )

آنچه قابله وابرد از ناف : السّرّ و السّرر ( البلغة / 43 )

آنچه گرد آيد در ريش از ريم : الحضيرة ( تكملة / 160 )

آنچه واجب باشد در جراحت : الارش ( السّامى / 111 )

آنك آب بينى او روان باشد : الامخط ( تاج / 20 )

آنك آب بينيش مىرود : الاذّنّ ( تاج / 35 )

آنك از پلك چشم برجهد : القمع ( تاج / 450 )

آنك از وى خون بسيار رفته باشد و ضعيف گشته : النزيف ( تاج / 592 )

آنك بازوش دردمند باشد : العضد ( تاج / 354 )

آنك بد بيند و [ از ] چشمش آب مىرود : الاغطش ( تاج / 18 )

آنك بول بازنتوان داشت و آنك مثانه‌اش درد كند : الامثن ( تاج / 37 )

آنك بول نگاه نتواند داشتن : المثن ( تاج / 552 )

آنك پلك چشم بسيار بر هم زند : الاشوص ( تاج / 18 )

آنك در خايه او باد باشد : انفخ ( تاج / 5 )

آنك در گلوى وى ديوچه گرفته باشد از ستوران و آدميان : المعلوق ( تاج / 540 )

آنك راه گذر بول و كودك يكى شده باشد : الهريت ( تاج / 625 )

آنك شكمش باد گرفته باشد : الحاقب ( تاج / 116 )

آنك علت استسقاء دارد : الاحبن ( تاج / 35 )

آنك مجامع را انزال نيفتد : الأكسال ( مصادر / 27 )

آنك نافش را علتى رسيده باشد : الاسرّ ( تاج / 12 )

آن كه آب از بينى او همى رود : الاذنّ ( قانون / ج 3 / 1591 )

آن كه آب بينىاش مىرود : الاذنّ ، ج الذّنّ ( تكملة / 12 )