اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ٢١١

آ

آب دهان : الرّضاب ( البلغة / 23 ) ، ( تكملة / 234 ) ، ( تاج / 199 ) ، ( قانون / ج 1 / 194 ) ، ( مقدّمة / 182 ) ، الريق ( تاج / 210 ) ، ( ملخّص / 37 ) ، ( مقدمة / 182 ) ، اللعاب ( تكملة / 572 ) ، اللّياط ( قانون / ج 2 / 941 ) ، المرغ ( تكملة / 640 )

آب دهان ، آن آب كه از دهان آيد : لعاب ( مقدمة / 182 )

آب زرد كه در شكم افتد : الصفار ( السّامى / 4 )

آب زن و مرد به هم آميخته شده : امشاج ( دستور / 53 )

آب زهدان : السّخد ، ج الأسخاد ( البلغة / 44 )

آب سپيد كه از پس بول برآيد : ودى ( دستور / 596 ) ، ( قانون / ج 3 / 1823 )

آب سردى : الودى ( المرقاة / 16 )

آب سردى كه بر اثر بول بيرون آيد : الودى ( البلغة / 44 )

آب سردى ، آب از پس بول : ودى ( مقدمة / 198 )

آب طلخ : القعاع ( تاج / 449 )

آب كامه : مرّىّ ( دستور / 528 )

آب كامه و آب در گلو : المرّىّ ، المرى ؛ ج المرؤ ( تكملة / 698 )

آب كه از بينى فرود آيد : الرّغام ( قانون / ج 3 / 1512 )

آب كه اندر شكم افتد : السّقى ( تكملة / 339 )

آب كه با بچه بيرون آيد : الشّاهد ( قانون / ج 1 / 472 ) النّخط ( قانون / ج 2 / 965 )

آب كه با بچه بيرون آيد از رحم : السّابياء ( تكملة / 291 )

آب كه با بچه از شكم بيرون آيد : السّخد ( قانون / ج 1 / 527 )

آب كه از چشم مىرود : الدماع ( السّامى / 120 )

آب كه به پزشك نمايند : التفسرة ( السّامى / 4 )

آب كه در شكم افتد : الاستسقاء و السقى ( السّامى / 4 )

آب كه وابچه بيرون آيد : السخط و النخط و الشاهد ( السّامى / 4 )

آب گشادن از چشم : القدح ( المرقاة / 51 )

آب مذى از قضيب آمدن : الامذاء ( قانون / ج 1 / 69 )