اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣

السبحة

السافلة

: كون ( قانون / ج 3 / 1354 )

ساق

: شتالنگ ( مقدّمة / 203 ) ، پوژ ( المرقاة / 17 ) ، تن مردم ( قانون / ج 3 / 1212 ) ، ساق ( تكملة / 314 )

الساق

الساق ، ج الأسوق ، السّوق

: ساق پا ( البلغة / 48 )

السالفة

السالفة ، ج السّوالف

: يك سوى گردن ( البلغة / 29 )

السالفتان

السالفتان ، ج السّوالف

: هر دو سوى گردن از سوى گلو ( تكملة / 327 )

السالفتان

السالفتان و اللديدان و الصفقان و الصليفان

: هر دو سوى گردن از سوى گلو ( السّامى / 352 )

السالفتان

: هر دو سوى گردن ( البلغة / 29 ) ، هر دو سوى گردن از جانب گلو ( قانون / ج 3 / 1658 ) ، هر دو سوى گردن از سوى گلو ( تاج / 260 )

السالم

: پوستى كه ميان چشم و بينى بود ( قانون / ج 3 / 1496 ) ، تن درست ( المرقاة / 21 )

السامعة

: گوش ( تاج / 260 ) ، ( قانون / ج 2 / 1009 )

سامعة

: گوش ( دستور / 265 )

السامغ

: يك سوى دهن ( قانون / ج 3 / 1079 )

السامغان

: دو كنارهء نخ از سوى گوش ( تاج / 250 ) ، هر دو سوى دهن ( قانون / ج 3 / 1654 )

الساهر

: بىخواب ( المرقاة / 24 )

السب

: ريش كردن ( قانون / ج 1 / 142 )

السبابة

السبابة و المسبحة

: ديگر انگشت ( السّامى / 37 )

السبابة

: انگشت چهارم ( المرقاة / 13 ) ، انگشت دشنام‌دهنده ، انگشت نماچ‌بر ، انگشت دومين ، انگشت دشنام ( مقدّمة / 190 ) ، ديگر انگشت ( البلغة / 34 )

السبات

: سرسام سرد ( المرقاة / 63 ) ، علتى بود از غلبت خواب ( قانون / ج 1 / 263 )

السباح

: آزارهاى زن حايض ( قانون / ج 1 / 391 )

سباحة

: آن انگشت كه به دو نام خدا ياد كنند ( مقدّمة / 190 )

سباط

: تب ( دستور / 28 )

السبح

: گونه‌اى از داروى چشم ( قانون / ج 1 / 419 )

السبحة

: آزار زن حايض ( قانون / ج 1 / 421 )