هادي المضلين ( فارسى ) — الصفحة ٣٢

باب اوّل در توحيد

زيت اوست كه اگر او را تربيت نمايد ، مشتعل و منوّر خواهد شد ؛ هرگاه از تربيت نفس مطمئنّه صرف‌نظر كرد ، نفس امّارة بالسوء آدمى كه به منزلهء چوب و هيزم درخت بدن انسانى است ، باعث سوختن و فاسد گرديدن كلّ شجرهء حقيقت آن شخص مىشود .

چون دانستى كه كوكب درّى افروخته شده از شجرهء مباركهء زيتونه است ، حال محتاج به اين هستيم بدانيم اين شجره در كجاست . مىفرمايد : فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ . مىفرمايد :

اين شجرهء مباركه واقع در بيوتى است كه خداى تعالى به عموم ساكنين آن اذن رفعت داده است ؛ يعنى قدرت اين‌كار را داده است كه از سجّين عروج به علّيين نمايند ؛ و در اين بيوت مذاكرهء اسم اللّه شده است ؛ يعنى كوكب درّى مذكور با اين شجره در ميان اين بيوت است و تسبيح مىگويند ساكنين اين بيوت - يعنى آن اشجار زيتونه كه در اين بيوت أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ واقع شده‌اند و در او مخفى مىباشند - كوكب درّى مذكوره را در هر صبح و شام ، اعمّ از اينكه صبح و شام آفاقى باشد يا صبح و شام انفسى .

طلوع و غروب شمس از وجه الأرض صبح و شام آفاق ؛ و دخول و خروج ارواح از ابدان صبح و شام انفس است .

مشارق و مغارب كنايه از چيزهايى است كه از عدم به دنيا طالع شده و از دنيا به آخرت غروب مىنمايند .

محقّق شد كه شجرهء مباركهء زيتونه واقع است در بيوتى كه خداى تعالى اذن رفعت به آنها داده است ؛ حال بايد معلوم بشود كه بيوت مذكور چه چيز است ؟