هادي المضلين ( فارسى ) — الصفحة ٣٩١

الف . فارسى :

ديو اگر خود را سليمان نام كرد 175

ذات نايافته از هستى بخش 175

راستى خاتم فيروزهء بو اسحاقى 60

روا باشد « انا الحقّ » از درختى 121

روح دارد در بدن بس كار و بار 250

ز انكه مرگم همچو جان خوش آمده است 148 ، 251

زحمت او خوش بود بر جان من 263

ز خورشيد گردنده تا تيره خاك 44

ز مصرش بوى پيراهن شنيدى 70

ز ناپاك‌زاده مداريد اميد 56

زن از بهر فرزند دان اى پسر ! 210

زنگيان گويند : خود از ماست او 262

سالها دل طلب جام جم از ما مىكرد 17

شايد قبول مردم صاحبنظر شود 53

صورت كار سليمان ديده بود 175

عقل چو با او متكلّم شود 165

علم كز خود تو را نبرهاند 305

غازى ز پى شهادت اندر تك و پوست 8

غم دنياى دنىّ چند خورى ، باده بخور 2

فاش گردد كه تو كاهى يا كه كوه 262

فاش مىگويم و از گفتهء خود دلشادم 118

فردا كه پيشگاه حقيقت شود پديد 299

قدر وقت ار نشناسد دل و كارى نكند 3

قرب نه بالا و پستى رفتن است 68

كار پاكان را قياس از خود مگير 61

كار هر بافنده و حلّاج نيست 72

كه يكى هست و هيچ نيست جز او 12

گر بود زنگى ، برندش زنگيان 262

گر به اقليم عشق روى آرى 269

گر پديد آيد به دعوى زينهار 175

گرچه ديوار افكند سايه دراز 47

گرچه وصالش نه به كوشش دهند 148

گر هزاران مستمع شد يك ملول 114

گفت آن يار كزو گشت سردار بلند 18

گفت پيغمبر كه معراج مرا 68

گفت : خونى را همى بينم به چشم 148

گفتم : اين جام جهان‌بين به تو كى داد حكيم 17

گفت : من آيينه‌ام مصقول دست 130

گوهر جام جم از كان جهان دگر است 131

گوهرى كز صدف كون و مكان بيرون بود 17

گهى بر طارم اعلا نشينم 70

لفظ اگر كج باشد و معنيش راست 173

« لم يلد لم يولد » او را لايق است 228

ليك گفتم ناس من نسناس نى 25

ما برون را ننگريم و قال را 173

ما و اصحابيم چون كشتىّ نوح 134

ماه بر صدر فلك شد شب روان 234

مرا به تجربه معلوم گشت آخر كار 304

مرغ اندر روى تخم خود نشست 249