هادي المضلين ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٤

[ خاتمه ] [ در ابطال آراى نصارا و پاسخ شبهات آنها ]

با غيرت و حميّت اعراب منافات دارد . البتّه در همان‌روز رشتهء كار از يكديگر مىگسيخت ؛ چون كه هيچ‌يك از اين وقايع وقوع نيافت و در هيچ تاريخى قباحت اين‌كار مذاكره نشده است . زيد به اختيار و به ميل طبيعت خودش بدون اجبار و اظهار مطلّقه نمود و خاتم پيغمبران به جهت انتسابى كه داشت او را به ازدواج خود درآورد .

جماعت يهود در حقّ عيسى بعضى حرفهاى بد مىزنند و نصارا در حقّ محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - اين‌طور مىگويند . تكليف ما اين است بگوييم :

هر دو طايفه غلط كردند ؛ آنچه را كه مىگويند ، از غلبهء بغض و عداوت است ؛ لعنوا بما قالوا .

ماه بر صدرِ فلك شد شب روان * سير را بگذاشت از بانگِ سگان

اين سگان وغ وغ كنان بر بدرِ تو * راه مىجويند سوى صدرِ تو

خضرِ وقتى غوثِ هر كشتى تويى * همچو روح الله مكن تنها روى

و ايضا : يكى از مطالب او اين است كه تعليمات قرآن در خصوص صفات خدا و خبر روز قيامت و روز ديوان و احكام و نهى نمودن از قتل و زنا و دزدى و دروغ و احكام امر و اطاعت و محبّت خدا و دوست داشتن همسايه و اقربا و سايرين ، تمامى و همگى اينها از تورات و انجيل برداشته شده است و در قرآن ذكر يافته و كسى كه كتب مقدّسه را خوانده ، اگر چنانچه مطالب قرآن را با تعليمات كتب مذكوره مقابله نمايند ، هر آينه به آسانى تمام دريافت خواهد كرد كه اخبار و تعليمات مذكوره ، نقل شده از كتب مقدّسه مىباشد .

از اين تحريرات ظاهر مىگردد كه اين بيچاره به افراط قليل المدرك است كه