هادي المضلين ( فارسى ) — الصفحة ٢١٤

فصل ثانى در بطلان معاندين

لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ و مىفرمايد : قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ و در آيهء ديگر مىفرمايد : وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها قُلْتُمْ أَنَّى هذا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . « كفل » در لغت به معنى دو چندان است و « كفل » در اوزان استعمال مىشود و « ضعف » در لغت به معنى دو مساويست و « ضعف » در اعداد استعمال مىشود . پس در اين آيه كه مىفرمايد : يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ مقصود عدد نيست ، بلكه تماثل آنها در معنى و حقيقت و ملّت مقصود است . خلق به صورت ظاهره دو گروه مسلمان را مشاهده مىكنند كه با يكديگر مقاتله مىنمايند و حال آنكه يكى از آنها كافر است و از تصريح زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ محقّق و مبرهن مىفرمايد كه امير الجيش گروه كافره از جماعت نسوان است ؛ و علّت اينكه خلايق هر دو گروه را مثل يكديگر مسلمان و واجب الاطاعة مىدانند آن است كه چون زينت داده شده است از براى خلق حبّ شهوت زنان و عايشه منكوحهء پيغمبر است و محبّت آن حضرت را به عايشه مثل محبّت خودشان با جماعت نسوان قياس نموده ، او را واجب الاطاعة مىدانند ؛ و از آن‌طرف هم شاه ولايت را خليفه و وصىّ و داماد و ابن عمّ و برادر حضرت رسول مىدانند ، در اطاعت و انقياد يك دل و يك جهت هستند .

و الحاصل : حضرت رسول هميشه عايشه را از منازعه با علىّ بن ابى طالب تحذير نموده ، مكرّر مىفرمود : « زود باشد كه يكى از زوجات من با علىّ مقاتله نمايد ؛ و اى عايشه ! برحذر باش كه آن زن تو نباشى ، و از علامت اين‌كار آن است كه در منزل حوئب نزول مىنمايد و كلاب آن وادى زياده از حدّ معتاد به روى او