هادي المضلين ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

فصل اوّل در نبوّت و ولايت محمّد و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

و امّا اشخاصىكه بعد از قتل تكلّم نمودند :

يحيى بن زكريّا بود كه با سلطان عهد تكلّم فرمود و گفت : اين زن بر تو حرام است .

و ديگر حبيب نجّار بود كه بعد از كشته شدن گفت : يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ .

و ديگر جعفر طيّار بود كه بعد از شهادت فرمود : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

و ديگر سر مبارك جناب ابى عبد اللّه الحسين بود كه فرمود : وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ و همچنين آيات سورهء كهف را تلاوت مىفرمود .

و لكن اشخاصىكه در بطن مادر تكلّم مىفرمودند ، انحصار و اختصار به آل محمّد داشت . غير از آنها از هيچ‌كس به ظهور نرسيده ، چنانچه خاتم انبيا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - شبى از شبها با كفّار قريش احتجاج مىفرمود . حضرت خديجه به فاطمهء زهرا حامله بود . حضرت خديجه از ازدحام قريش و فرياد آنها مضطرب شد كه ناگاه از بطن خود آوازى شنيد كه مىفرمود : اى مادر ! خوف و هراس منما كه پدر بزرگوارم به جهت الزام كفّار قريش و اثبات امير نبوّت شقّ القمر مىفرمايد .

و تكلّم نمودن امام حسين در بطن فاطمهء زهرا و متكلّم شدن ساير ائمّهء اطهار در بطن امّهاتى كه حامل انوار مقدّسهء آنها بودند ، در اغلب كتب احاديث و اخبار مسطور است .

بدان‌كه يوسف مصر ولايت را در سوق عالم امكان به معرض بيع در