هادي المضلين ( فارسى ) — الصفحة ٨٢

فصل اوّل در نبوّت و ولايت محمّد و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

محمّدى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فاصله است ما بين نور الوهيت و جبرئيل . پس چگونه ممكن است كه وحى را جبرئيل به خاتم انبيا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ابلاغ نمايد ؟ !

سرّ آن اين است كه مجرّدات در قوس نزول ارضى ، منتهى به نقطهء صورت مىشوند و حقيقت محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - نيز در قوس نزول ، منتهى به نقطهء صورت خاتم انبيا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - شد ؛ و آيهء مباركهء : وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ تصريح اين مطلب نموده است .

آيات كبريايى را حقيقت محمّدى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - كه روح القدس است ، به طبايع عنصرى كه حقيقت جبرئيل است و او را روح الأمين ناميده‌اند ، القا مىفرمود . چون محمّد در قوس نزول ، منتهى به نقطهء صورت شده بود ، مجدّدا حقيقت جبرئيل همان آيات را در سطح زمين به قلب آن حضرت القا مىنمود ، چنانچه كلام الهى به آن ناطق شده : وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ . در حقيقت آنچه را كه جبرئيل به عرض آن حضرت مىرسانيد ، چيزى نبود كه بر مدارج علم محمّدى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - بيفزايد .

بدان‌كه خداى تعالى ميثاق ولايت آل محمّد را از جميع انبيا بازگرفته ، چنانچه فرموده است : وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً . ذات الوهيت از عقل معاد - كه حقيقت محمّديه است و دائم مستغرق انوار جمال الهى است - عهد و ميثاق توجّه به جانب عقل معاش را - كه حقيقت علىّ است - گرفت و از ساير پيغمبران