هادي المضلين ( فارسى ) — الصفحة ٦٨

فصل اوّل در نبوّت و ولايت محمّد و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

حقيقت خورشيد كه مقام : « قاب قوسين أو أدنى » است كه يكى از آن دو قوس ، آخر درجهء واجب است و ديگرى اوّل درجهء ممكن .

ما حصل معنى آن است كه ما بين نور الوهيت و نور محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - هيچ حجابى فاصله نيست . سطح محدّب نور محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ، مماس سطح مقعّر نور الوهيت است ؛ و غرض از اين سطوح سطح معنوى مقصود است و الّا انوار مقدّسهء الوهيت و نبوّت به مثابهء كره نيست كه سطوح آنها مماس ديگرى بشود .

مذاكرهء اين الفاظ از راه الجا و تنگى قافيه است :

گفت پيغمبر كه معراج مرا * نيست با معراج يونس اجتبا

آنِ من فوق است و آنِ او نشيب * زانكه قُرب حق برون است از حسيب

قُرب نه بالا و پستى رفتن است * قُربِ حق از قيد هستى رستن است

در تفصيل معراج نوشته‌اند كه : « براق از رفتن بازايستاد ، رفرف حاضر شد . » براق به معنى برق و درخشندگى است و اين مركوب مخصوص آن حضرت است مادامىكه در قوس نزول مقيّد به قيد صورت‌اند . وقتىكه قدم به عالم معنى بگذارند و قوس صعود واقع شود ، چون بسيط الحقيقة كلّ اشياءاند و در آن‌وقت رفرف كه به معنى بال گستردن و منبسط شدن است ، مركوب آن حضرت واقع خواهد شد .