سفرنامه هاى خطى فارسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧٠

حيرت

ببر در صبر را جوشن دريدند * به سر بر عقل را مغفر شكستند

به مرغان چمن خوش باد پرواز * كه هم در بيضه ما را پر شكستند

حريفان را قدح سرشار دادند * چو نوبت شد به ما ، ساغر شكستند

به مرغ خسته حالى ، بسته بالى * چه حاصل ، گر قفس را درشكستند

چه افتاده اين دل ديوانه‌شان را * كه هر سو شد ، به سنگش سر شكستند

خدا را ظلم بنگر ، كاندرين دام * مرا هم بسته پا ، هم پر شكستند

شكستند آن‌چنان خوش‌قلب حيرت * كه گويى خصم را لشكر شكستند

به شيران شكار شرم بادا * كه چون ما آهويى لاغر شكستند

در بلده پونه از بلاد هندوستان تحرير شد .