كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٠

فصل : در گفتارى از بيمارى و عيادت بيماران

175 - و روايت است از جابر بن عبد اللَّه انصارى كه رسول خدا ص فرمود :

هر كه بيمارى عيادت كند در بركت خدا اندر شود و چون در بر بيمار نشيند در بركت فرو رود .

176 - فرمود : چون در بر بيمار رويد او را بزندگى و تاخير مرگ اميدوار سازيد كه سبب برگشت چيزى نباشد ولى سبب خوشدلى بيمار گردد « 1 » .

از يك شاعرى در باره روش عيادت بيمار خوانده شده :

رسم عيادت يك روزنه يك روز است * اندازه آن نشستن يك چشم بر هم زدنست در پرسش از بيمار اصرار مورز و پر مگو * تو را همين بس كه دو حرف از حالش پرسش كنى

( 1 ) در اين حديث به دو مطلب اشاره شده الف - مرگ حتمى و مقدر را نتوان دگرگون كرد و دفاعى ندارد ، ب - خوشدل كردن بيمار و اميد بخشيدن به دو خود يك درمانى است و بيمار كه از هجوم درد افسرده حال و اندوهگين است دچار ضعف روحى است و اين ضعف روحى سبب قوت گرفتن بيمارى او است و اگر روح او تقويت شود بيمارى را از خود ميراند