كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٩
پرسشى در باره تفسير يك آيه قرآن مجيد
پرسشى در باره تفسير يك آيه قرآن مجيد
پرسشى در باره تفسير يك آيه قرآن مجيد
كه خدا عز و جل - 16 - اسرى فرمايد : و چون خواهيم نابود سازيم يك آبادى را فرماندهيم خوشگذرانهايش را تا در آن بزهكارى كنند تا فرمان نابودى بر آنها بايست گردد پس سرنگونش كنيم سرنگونى نگفتنى .
در اينجا چند پرسش است :
1 - اين هلاك كردن كه خدايش خواهد چيست ؟
2 - چگونه خواست هلاك كردن را بر فرماندادن به آنها پيش دارد ؟
3 - از كجا سازگار باشد كه هلاك كردن مردمى را بخواهد پيش از آنكه به آنها فرمانى دهد و نافرمانى كنند ؟
4 - چه معنا دارد كه ما بدانها فرمان داديم و پس بزهكار شدند در آن و در اين تعبير براى كسى كه تفسيرش را نداند شبهه شود با اينكه خدا جز بعدل فرمان ندهد جواب : گفته‌اند در اين آيه چند تفسير است : 1 - يك هلاك كردنى خوب و بجا است و آن به حساب كيفر و سزا است و همانا زشت است اگر ستم و بازيچه باشد و بدليل روشن بر ما ثابت است عدل خدا تعالى و حكمتش و اينكه نه ستم كند و نه بيهوده و ميدانيم در اينجا جز همان هلاك كردن خوب را اراده نكرده و اما اينكه فرمان داديم خوشگذران آنان را مورد فرمان حذف شده و مقصود اينست كه فرمان داديم آنان را بطاعت و بزهكار و نافرمان شدند و اين چنانست كه يكى گويد منت فرمان دادم و تو نافرمانى كردى و مورد فرمان را ذكر نكرده چون شنونده ميفهميده و اين گونه تعبير در كلام عرب معروف است و نمونه‌هاى بسيارى دارد و اما مترفان آنانند كه در دنيا فرمان خدا نبرند و اما اينكه اراده هلاك كردن پيش از امر است مىشود كه بدنبال فرمان پيش از آن باشد كه ذكر نشده و مأموران بمخالفت آن سزاوار عذاب شدند و چون خدا خواسته اتمام حجت كند دوباره براى تكرار و تأكيد بدانها فرمان داده پيش از وقوع هلاكتى كه سزاوار آن بودند و اين تفسير موافق قول خدا تعالى است در اين آيه پيش كه : ما عذاب كن نبوديم آنان را تا