كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٧
فصل : در اشعار مأثوره از ابى طالب بن عبد المطلب كه دليل آرند بر مؤمن بودن حضرت او
از يك قطعه شعر بقافيه ميم
داريد اميد كه ما گذريم از كشتن محمد در يتيم * بىآنكه نيزه‌هاى بلند از خون خضاب كنيم
باشد دروغ گفت شما بر كعبه تا به چشم نگريد * سرها جدا ز جسد در زمزم و بحطيم
قطع رحم شود همسر ز ياد برد * شوهر كه داشت ورود در بستر دگر محرم
خيزند سوى شما مردان غرق حديد * و ز خانواده دفع كنند هر مجرم ز حريم
زانرو كه گشته عيان گمراهى شما و ستم * در كار ما همه‌تان اندر كناه و اثيم
اندر ستم شده بر پيغمبرى كه كند * دعوت به راه هدى فرمان ز عرش عظيم
مپنداريد تسليم شماها * كنيمش ساده اى بينواها
چه او را هيچ قومى دست دشمن * نخواهد داد كى سر ميدهد از تن ؟