طب اكبرى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٣٤

فهرست تفصيلى

[ 358 ] طريق لقط نمودن در جرّاحىهاى چشم .

[ 359 ] فايده : تعريف صنّاره كه يك نوع ابزار جرّاحى چشم است .

[ 360 ] نوعى سبل كه به دنبال رمد گرم حادث مىشود .

[ 361 ] مرض پنجم : انتفاخ ملتحمه كه برحسب ماده‌اش كه بلغم يا ريح يا رطوبت مائى يا سودا باشد ، علاجش فرق مىكند .

[ 362 ] مرض ششم : صلابت ملتحمه بدون تورم و انتفاخ .

[ 363 ] مرض هفتم : حكة الملتحمه ؛ كه همان خارش ملتحمه است .

[ 364 ] مرض هشتم : ودقه ؛ كه آماس ريز صلب در ملتحمه است .

[ 365 ] مرض نهم : توثه ؛ تكهء گوشتى نرم كه كمى قرمز در نزديكى گوشهء چشم افتد .

[ 366 ] فصل يازدهم : دمعه ؛ كه ريزش مدام اشك از چشم است .

[ 367 ] قسم اول : دمعه كه در اثر جراحى غلط ظفره پديد آيد .

[ 368 ] قسم دوم : دمعه كه در اثر امتلاى سر و چشم از ماده باشد .

[ 369 ] قسم سوم : دمعه كه به سبب گرمى مزاج چشم و مغز باشد .

[ 370 ] قسم چهارم : دمعه كه به سبب سردى مزاج چشم و دماغ باشد .

[ 371 ] فصل دوازدهم : بوالتين ؛ كه ريزش قطره‌قطرهء اشك از چشم است .

[ 372 ] فصل سيزدهم : كمنه ؛ كه به سه معنى است .

[ 373 ] فصل چهاردهم : قذى ؛ كه افتادن خاشاك و خاك و جانور در چشم است .

[ 374 ] فايده : طين فارسى ، همان گل سرشوى است .

[ 375 ] فصل پانزدهم : ضربه كه موجب سرخى يا ورم شود .

[ 376 ] فصل شانزدهم : قروح العين و ذكر علامات قرحهء هريك از طبقات آن .

[ 377 ] ذكر هفت نوع از زخم‌هاى قرنيه : قتّام ( اخيلوس ) ، سحاب ( غمام - فاماليون ) ، اكليلى ( ارضمون ) ، اكليل السواد ( اخارمون ) ، ابيقوما ( هفيفادما ) ، بوثريون ( جب ) ، حافره ( قوله ما فلعموصا ) ، ذات العروق .

[ 378 ] فايده : سالمترين قروح و بدترين آنها .

[ 379 ] فصل هفدهم : بياض ؛ يعنى سپيدى كه بر سياهى چشم افتد .

[ 380 ] فصل هيجدهم : مور سرج ؛ كه شكاف قرنيه به سبب بثره يا قرحه يا جراحت و بيرون آمدن عنبيه از زير آن است .

[ 381 ] فصل نوزدهم : حول ؛ يعنى هر چيز واحد را دو چيز ببيند .

[ 382 ] اشاره به چگونگى دوبينى و تشريح اعصاب چشم .

[ 383 ] دوبينى مادرزادى و غير مادرزادى ( كه در كودكان به سبب صرع يا بد خوابانيدن دايه يا صيحهء شديد حادث شود و در غير ايشان به اسباب ديگر ) .